2 - تمثيل علم نامحدود و بىنهايت الهى
قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً
« 1 » « بگو اگر درياها براى ( نوشتن ) كلمات پروردگارم مركّب شوند ، درياها پايان مىگيرند پيش از آنكه كلمات پروردگارم پايان يابد ، هر چند همانند آن ( درياها ) را به آن اضافه كنيم . »
قرآن مجيد در اينجا براى مجسّم ساختن عدد بىنهايت ، و نزديك ساختن معنى علم بىپايان خدا و گستردگى فوقالعاده جهان هستى به افكار ما ، در اينجا به بيان بسيار فصيح و بليغى دست زده است و از اعداد زنده و جاندار استفاده كرده .
عدد زنده آن است كه فكر ما را به همراه خود تا آنجا كه پيش مىرود ببرد و واقعيّت را آنچنان كه هست در نظرها تجسّم بخشد ، روح داشته باشد ، عظمت داشته باشد و زبان داشته باشد .
قرآن به جاى اينكه بگويد مخلوقات خداوند در پهنه هستى از عددى كه يكصد كيلومتر صفر در كنار آن باشد فوقالعاده بيشتر است ، مىگويد : اگر تمام درختان روى زمين قلم شوند ، و همه درياها مركّب ، تمام اين قلمها مىشكند و از بين مىرود ، و همه اين مركّبها تا آخرين قطره پايان مىيابند ، امّا حقايق عالم هستى و اسرار و رموز آن ، و موجودات اين جهان و معلومات پروردگار پايان نمىپذيرد .
عظمت اين سخن آنگاه روشن مىشود كه به اين واقعيّت توجّه كنيم كه عدد « سبع » ( هفت ) در اينجا عدد « تعداد » نيست ، بلكه عدد « تكثير » است و به تعبير ديگر مفهومش اين است كه اگر درياهاى بسيار بر آن بيفزاييم باز كلمات اللّه پايان نمىيابد .
فكر كنيد اين عدد تا چه اندازه زنده و جاندار است ، عددى است كه فكر انسان را با
هامش
( 1 ) . كهف / 109 .