هفدهم رمضان منافات دارد . گذشته از آن ، آيهء مورد استناد در اين مورد نصّ صريحى نيست كه نشان دهد يوم الفرقان و ليلة القدر كه قرآن در آن نازل شده هر دو يكى است . بلكه ظاهر آيه چنين مىنمايد : و آنچه فرو فرستاديم بر بندهء خويش ، از وحى و فرشتگان و پيروزى ، در اين روزى كه به يارى خدا ميان حق و باطل ، ميان اسلام و كفر براى نخستين بار جدائى پيدا شد ، و پايهء نيرومندى اسلام گذاشته شد .
هم چنان كه دستهاى از مفسران نيز چنين گفتهاند و سياق نظم قرآنى هم آن را تأييد مىكند .
علماى شيعه بعثت رسول اكرم را در 27 ماه مبارك رجب مىدانند و احاديث زيادى در اين مورد از ائمهء هدى ( ع ) وارد شده است « 12 » . از جمله امام صادق ( ع ) فرمود : « در روز 27 رجب بود كه نبوّت بر رسول خدا نازل شد » « 13 » و يا فرمود : « روزهء 27 رجب را ترك نكنيد كه در اين روز نبوّت بر محمد ( ص ) نازل شده است » « 14 » .
اختلاف اصلى هم بر سر احتساب ايام فترت وحى است . درست است كه قرآن در ماه رمضان نزولش آغاز شد ، اما بعثت و نبّوت در 27 رجب بود . بعضى هم خواستهاند ميان روايتهاى مختلفه جمع كنند كه وحى پيش از رمضان در خواب بوده و در رمضان در بيدارى « 15 » ، كه باز در اين باره سخن خواهيم گفت . يك راه ديگر را هم گفتهاند كه نزول جمعى و كلى قرآن در ماه رمضان و آغاز بعثت در 27 رجب بوده است .
غار حراء
زمان بعثت را ديديم و حالا چه بهتر ، مكانى را كه در آن براى نخستين بار بر پيامبر اكرم وحى الهى نازل شد ببينيم :
هامش
2 ، نسائى : صيام 5 ، ابن ماجه : صيام 2 ، دارمى : صوم 56 ، موطأ : اعتكاف 12 ، احمد 2 : 230 ، 385 ، 425 و 3 : 495 و 5 : 130 ، 132 ، 369 و 6 : 12 ، طيالسى : اعتكاف 9 ، 12 ، سفينة البحار 2 : 411 .
( 12 ) بحار الانوار 6 : 447 ( چاپ جديد 18 : 206 و 92 : 39 ) ، حياة القلوب 2 : 257 ، وسائل الشيعهء حرّ عاملى : صوم مندوب : باب 15 .
( 13 ) امالى ابن الشيخ 28 ، بحار الانوار 18 : 189 چاپ آخوندى .
( 14 ) كافى 4 : 149 . ايضا مناقب ابن شهر آشوب 1 : 150 ، بحار الانوار 18 : 204 . منتخب كنز العمال در حاشيهء مسند 3 : 362 .
( 15 ) الخميس 1 : 316 .