اسلامى تا همهء مردم بر يك رسم الخط معين از قرائت قرآن اتفاق يابند .
نتيجهء اين كوشش ، خاموش ساختن لهيب آشوبى بود كه ميان مسلمانان با اختلاف قرائت قرآن پيش آمده بود ، و آنان را به دور كلمهء واحده و اصل مسلم و قاطعى نگهداشت تا همه بتوانند به « حبل متين خدائى » چنگ زنند .
[ ب - ] مصاحف ديگر
1 ) مصحف ابن عباس
عبد اللّه بن عباس ، عمو زادهء پيامبر اكرم ( ص ) و يكى از صحابهء برجستهاى بود كه در تفسير قرآن مقامى ارجمند دارد . از اين جهت او را به لقبهائى چون « ترجمان القرآن » و « البحر » « 1 » و « حبر الامّة » « 2 » و « حبر العرب » « 3 » و امثال آن ناميدهاند . او 3 سال پيش از هجرت و در آن وقت كه مسلمين در شعب ابو طالب در مكه محصور بودند به دنيا آمد . او هميشه ملتزم خدمت رسول خدا بود و با اينكه موقع رحلت پيامبر سيزده ساله بود از او 1660 حديث در صحيحين آمده است . در جمل و صفين و نهروان با حضرت على ( ع ) بود ولى پيش از شهادت على ( ع ) حكومت بصره را ترك كرده به طائف هجرت كرد و تا آخر عمر ( 68 ه ) در آنجا ماند . كتاب تفسيرى به دو منسوب است به نام تنوير المقياس ( از فيروز آبادى صاحب قاموس ) . حافظهاى به نهايت قوى داشت . خلفاى عباسى به او منسوبند « 4 » .
او از نوجوانى ميان صحابه احترامى خاص داشت و او را با اهل بدر يكسان مىگرفتند . عمر چند بار او را آزمود و در كارها با او مشورت مىكرد . او شاگرد على ( ع ) بود . قرائت قرآن را نزد وى ( ع ) و زيد بن ثابت كامل كرده بود . او خود مىگفت :
قرائت من قرائت زيد است . تنها ده و اندى حرف از قرائت ابن مسعود گرفتهام « 5 » . اما ابن جزرى مىگويد : « او با ابىّ بن كعب و زيد بن ثابت مقابله كرد » و باز نقل مىكند
هامش
( 1 ) ابن سعد 2 : 2 / 120 .
( 2 ) غاية النهايه ابن الجزرى 1 : 425 .
( 3 ) اصابهء ابن حجر 4 : 90 .
( 4 ) شرح حال او در اعلام زركلى 4 : 228 ، لغتنامه 1 : 328 ، اصابه ت 4772 ، حليه 1 . 314 ، تاريخ الخميس 1 : 167 ، نسب قريش 26 ، المحبر 289 ، پرتو اسلام 1 : 245 . . .
( 5 ) مصاحف 55 .