ابن كعب بوده است . چون مورد اختلافى را كه ذكر مىكنند « 3 » از او نقل شده بود .
بنا بر اين مىتوان حدس زد كه ابو الدرداء نيز بر قرائت ابن كعب مىخوانده و مصحفى هم كه داشته بر همان قرائت بوده است .
10 ) مقداد بن اسود :
ابن اثير مىگويد مصحفش در حمص رواج داشته ، اما چيزى از مشخصات آن نگفتهاند و ديديم ( ص 337 ) كه گفته شده اصولا مصحف معاذ در حمص رايج بوده است .
11 ) على بن ابى طالب ( ع ) :
امام ابو الحسن على بن ابى طالب قرشى هاشمى امير المؤمنين ( ع ) نخستين امام شيعيان و چهارمين خلفاى راشدين ، يكى از ده تنى است كه به ايشان وعدهء بهشت داده شده است . او پسر عمو و داماد و پروردهء رسول خدا ( ص ) ، خليفهء او بر امانات ، يكى از بزرگان صحابه ، جنگجويان شجاع ، خطيبان ، قاضيان و دانشمندان بود .
اولين كسى بود از مردان كه به پيامبر گرويد . به روز جمعهء سيزدهم ماه رجب 12 سال پيش از بعثت در بيت الحرام به مكه متولد شد و در كنف حمايت رسول خدا پرورش يافت . هميشه با آن حضرت و در اكثر جنگها پرچمدار بود . چون پيامبر ميان ياران خود برادرى مىنهاد او را به برادرى خود برگزيد . تا جائى كه روزى امّ أيمن « 1 » به شوخى به دو گفته بود : وى را برادر مىخوانى و دختر خويش به وى دادهاى ! در سال 35 هجرى على ( ع ) متولّى خلافت شد كه پارهاى به بهانهء خونخواهى عثمان فتنهاى بزرگ به پا كردند و وقعهء جمل پيش آمد ( 36 ه ) و او پيروز شد .
معاويه را از حكومت شام معزول ساخت . معاويه ياغى شد . حادثهء صفّين پيش آمد ( 37 ه ) . سرانجام كار به حكميّت كشيد و چنان كه معروف است عمرو بن عاص حكم معاويه نيرنگى به كار برد و ابو موسى اشعرى گول خورد . خوارج از هر دو كناره جستند و بر على ( ع ) خرده مىگرفتند . وقعهء نهروان ميان او و خوارج پيش
هامش
( 1 ) كنيزى كه پيامبر از پدر به ارث برده بود و آزادش ساخت . ابن سعد 8 : 162 ، معارف 144 .
( 3 ) مصاحف سجستانى 155 و 156 .