تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ قرآن ( فارسى ) — صفحة 367

مساهمون:

ص٣٦٧
در خانهء خود نشست . به ابو بكر گفتند كه او از بيعت با تو كراهت دارد . اين بود كه ابو بكر او را ملاقات كرد و گفت آيا از بيعت با من كراهت دارى ؟ على ( ع ) گفت با خود پيمان بسته‌ام كه جز روز جمعه ردا بدوش نگيرم تا كتاب خدا را در مصحفى گرد آورم . پس آن را انجام داد . . . « 6 » ابن فارس نيز از عبد خير نقل مىكند كه پس از رحلت رسول خدا ( ص ) على ( ع ) نخستين كسى بود كه قرآن را گرد آورد « 7 » . دستهء ديگرى از اخبار ، دنبالهء كار را نيز شرح مىدهند : « على ( ع ) قرآن را به ترتيب نزول نوشته است » . اين مطلب جالب توجهى بوده است و به همين جهت از همان آغاز بدين خبر توجه خاص شده است . محمد بن سيرين مىگويد : « البته اگر اين كتاب يافته شود در آن علم خواهد بود » . يعنى بسيارى از پرسشها پاسخ داده خواهد شد . ابن عون مىگويد در اين باره از عكرمه جويا شدم او هم بىاطلاع بود « 8 » . دستهء ديگر از اخبار دنبالهء كار را چنين شرح مىدهند : آن گاه آن را در پارچه‌اى ( از حرير زرد ) بر شترى نهاده و به مسجد رسول ( ص ) نزد صحابه برد و گفت : اين است قرآن كه من جمع كرده‌ام « 9 » . چون ديگران نپذيرفتند آن را برگرداند و گفت : ديگر هرگز آن را نبينند « 10 » . اما روايت ديگرى مىگويد : چون وقت وفات نبى اكرم رسيد ، به على ( ع ) فرمود كه آيات قرآنى در پشت سرم بر روى صفحات و رقعه‌هائى پراگنده است . آن را گرد آوريد كه از ميان نرود « 11 » . بدين ترتيب نهانگاه مصحف شريف را به وى نموده و او را به گرد آوردن قرآن فرموده است . اين روايت تكليف اوراقى را كه در زمان رسول خدا و براى شخص وى ( ص ) نوشته شده بود روشن مىكند . اما متأسفانه از چگونگى مصحف على ( ع ) خبر دقيقى در دست نيست .
هامش
( 6 ) مصاحف سجستانى 10 ، ابن سعد 2 : 2 / 101 س 16 - 20 ، اما سيوطى جمله‌اى اضافه دارد كه در خور توجه خاص است : « رأيت كتاب اللّه يزاد فيه » اتقان 1 : 204 نوع 18 . ( 7 ) صاحبى 200 . ( 8 ) ابن سعد 2 : 2 / 101 ، التسهيل لعلوم التنزيل 1 : 4 ، فضائل القرآن ابن كثير 25 ، تاريخ الخلفاى سيوطى 185 . ارشاد السارى 7 : 459 ، عمدة القارى عينى 9 : 304 ، فتح البارى 9 : 43 . ( 9 ) بحار الانوار مجلسى 19 : با 7 ص 11 قديم . ( 10 ) تفسير صافى 1 : 25 ، سليم بن قيس 72 . ( 11 ) بحار 19 : ب 7 ص 13 و 14 ، فصل الخطاب 2 ، ماتريال 183 ، صافى 1 : 24 ، وافى 2 : 238 سنگى .
تاريخ قرآن ( فارسى ) — صفحة 367 | محمود راميار