نسخهاى از قرآن هم نداشت ! اينها بود كه زنگ خطر را در گوش عمر به صدا در آورد .
در اين هيچ گفتگو نيست كه آنها در حفظ قرآن نهايت اهتمام را داشتهاند .
اما اين توجه به قرآن ، هرگز آنها را از تحكيم نظام جديد باز نمىداشت . در اين رهگذر ، فرد اول دستگاه خلافت و حكومت ، نبايد چيزى از ديگران كم داشته - باشد . شهرت مصاحف ديگر بر سر زبانها بود و خليفه نمىتوانست كم از آنها باشد . اين بود كه از همان توجه به قرآن بهره جستند . بدين ترتيب هم خليفه چون برگزيدگان ديگر صحابه ، مصحفى « بين الدفتين » داشت و هم كلام خدا و قانون اساسى جامعهء اسلامى تدوين گرديد .
به هر صورت ، هر انگيزه و سببى كه بوده ، نتيجهاش در نهايت دقّت و اوج عظمت عايد جامعهء اسلامى گرديد .
تاريخ قرآن ( فارسى ) — صفحة 332
مساهمون: محمود راميار
ص٣٣٢