كتابت وحى در دوران اقامت رسول خدا در مكه تشكيل مىدهد . زيرا اگر آيات مكى و مدنى را مقايسه كنيم از يكصد و چهارده سورهء قرآن هشتاد و شش سوره در مكه آمده و يا اينكه از 6236 آيه ، قريب 1600 آيه فقط مدنى است ( يعنى كمى بيش از ربع ) . البته آيههاى مكّى كوتاهتر است و به همين جهت اگر شمار كلمات را در نظر بگيريم به تقريب ، كمى بيش از يك ثلث قرآن در مدينه و قريب دو ثلث آن در مكه نازل شده است . بدين ترتيب ، اهميّت نويسندگان وحى در مكّه بيشتر نمودار مىشود . بخصوص كه توجّه كنيم : مدتى از دوران وحى را به مكه پيامبر در خانهء ارقم و يا شعب ابى طالب پنهان و يا منزوى بوده است . به اضافه كه آگاهىهاى ما از دوران مكه ، نسبت به مدينه ، كمتر است . بنا بر اين ، بررسى روايات و اخبار در اين زمينه كار مشكلى است . يكى از جهات خاص اين اشكال ، انگيزهها و گرايشهاى مختلف ، بخصوص تمايلات عقيدتى و مسلكى ، در ثبت نام افراد به عنوان كاتب وحى است . علاقه به داشتن نام در اين فهرست افتخار ، بخصوص كه تاريخ اظهار اسلام افراد به طور دقيق براى همه يكسان ثبت نشده ، لحظات حضور هر كاتبى در خدمت رسول خدا معين نشده ، مهمتر كه ميان كاتبان وحى و كاتبان رسائل و عهود تميز دقيقى نيست ، اينها از عواملى است كه بر پيچيدگى كار مىافزايد . اما با همهء اين مشكلات ، بررسى را نمىتوان آغاز نكرد . تحقيق و پژوهش دقيقتر ، دسترسى بيشترى به منابع متقنتر نياز دارد . اما بررسى كلى را مىتوان آغاز كرد . صورتى را كه محدّثان و مورّخان دادهاند با توجه به زمان روى آوردن صحابه به اسلام مىتوان بدين ترتيب تنظيم كرد :
نويسندگان دوران مكه :
خلفاى چهارگانه ، شرحبيل بن حسنه ( م 18 ه ) ، عبد اللّه بن سعد بن ابى السّرح قرشى ( م 37 ه ) ، خالد بن سعيد بن عاص بن اميه ، طلحه ، زبير ( م 36 ه ) ، سعد بن ابى وقاص ( م 55 ه ) ، عامر بن فهيره ( م 4 ه ) ، علاء بن حضرمى ( م 21 ه ) ، معيقيب بن ابى فاطمة الدوسى ( م 40 ه ) ، ارقم بن ابى الارقم ( م 11 ه ) ، حاطب بن عمرو ، حاطب بن ابى بلتعه ( م 30 ه ) ، مصعب بن عمير ، عبد اللّه بن جحش ( م 3 ه ) ، جهم بن قيس و سالم مولى ابى حذيفه ( م 12 ه ) .