1 ) فرمود :
« إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ
( 97 : 1 ) همانا فرود آورديم آن ( قرآن ) را در شب قدر » و پس از آن با تعظيم و تفخيمى ياد مىكند كه تو چه دانى شب قدر چيست ؟ شب قدر بهتر و برتر از هزار ماه است . در اين شب فرشتگان و روح به اجازهء پروردگارشان فرود مىآيند از هر امرى .
2 ) در آيهء ديگرى خداوند توضيحى دربارهء اين شب كه قرآن در آن نازل شده مىدهد :
« إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ
( 44 : 3 ) ما آن ( قرآن ) را در شبى مبارك فرو فرستاديم » .
پس معلوم شد كه قرآن در شب قدر مبارك نازل شده است . امّا در چه ماهى بوده ؟
3 ) در تعيين ماه نزول فرمود :
شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ
( 2 : 185 ) ماه رمضان ، ماهى است كه قرآن در آن نازل شده است » .
اگر بدين سه آيه ، يك آيهء ديگر هم اضافه كنيم ظاهرا مسأله از تمام جهات حلّ شده و جاى پرسشى باقى نخواهد ماند . آنجا كه فرمود :
« وَ ما أَنْزَلْنا عَلى عَبْدِنا يَوْمَ الْفُرْقانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ
( 8 : 41 ) و آنچه بر بندهء خود ( محمد ( ص ) ) روز فرقان ، روزى كه دو سپاه ( در جنگ بدر ) با هم روبرو شدند ، نازل كرديم » . بدين ترتيب ، مطلب ظاهرا روشن است .
قرآن در شب قدر كه مصادف با هفدهم رمضان بوده بر پيامبر اكرم نازل شده است .
اما مطلب بدين جا ختم نمىشود . درست است كه در اين آيات از قرآن به طور كلى و مجموع ، از نزول به صورت يكبارگى و يكدفعگى سخن گفته شده و چنين مىنمايد كه قرآن جملگى به يكباره نازل شده است . اما تاريخ و روايات به طور متواتر براى ما گفتهاند كه نخستين آيه در سن چهل سالگى رسول خدا نازل شده و پس از آن ، طى بيست و سه سال تا شصت و سه سالگى پيامبر اكرم ، اين نزول به شب و روز ، رمضان و غير رمضان ادامه يافته است . مردم مسلمان خود شاهد اين نزول تدريجى بودهاند .
گذشته از آن ، خداوند خود در جاى ديگرى فرمود :