Nabi
خ و آرامى ( نبيئا
Nebi
خ
a
و يا نبييو
Nabiio
) مىباشد . بدين علت كه نبوّت ريشهاش در اسرائيل بوده است . اما بر خلاف نظر آنها ، مرحوم استاد عباس محمود عقّاد معتقد است كه يهود نبوت الهى را به لفظ و معنى از قوم عرب گرفته است . آنها پيش از ورود به سرزمين كنعان و همسايه شدن با اعراب مقيم سرزمين مدين « 3 » ، كلمهاى كه اين معنى را برساند نداشتهاند . او مىگويد « 4 » : « كلمهء نبى لفظا و معنا عربى است . زيرا مفهومى كه چنين معنائى را برساند در زبانهاى ديگر در يك كلمه جمع نشده است . عبرانيها اين كلمه را بعد از ارتباط با عرب شمال جزيره ، از آنها گرفتهاند . آنها پيامبران قديم را « آباء
Patriarchs
» مىخواندند و از كلمهء نبوت در آغاز جز مفهوم « انذار » چيزى نمىفهميدند . . . آنها نبى را « رائى » « 5 » ، يا ناظر يا مرد خدا مىگفتند و بر او اسم نبى اطلاق نمىشد ، مگر پس از آنكه با چهار نفر از انبياى عرب كه در تورات ذكر شده ( ملكى صادق « 6 » ، ايوّب ، بلعام باعورا ، شعيب يا يثرون ) آشنا شدند . ابراهيم خليل را « رئيس آباء » ( پاتريارك ) مىگفتند « 7 » .
بعد عقاد به بعضى از نظريات غربيها مثل هولشر و شميدت استناد مىجويد كه آنها هم طرفدار ورود اين كلمه به عبرى بعد از ورود به فلسطين هستند و اشاره مىكند به تورات كه وقتى عاموس شنيد امصيا او را نبى خوانده خشمناك شده فرياد برآورد كه : « من نه نبى هستم و نه پسر نبى ، بلكه رمه بان بودم و انجيرهاى برّى را مىچيدم و خداوند مرا از عقب گوسفندان گرفت و خداوند مرا گفت برو و بر قوم من اسرائيل نبوت نما . » « 8 »
البته اين هم نظرى است ، ولى مقدماتى دارد كه هر يك محتاج اثبات است ، بخصوص كه رسول خدا به امتى فرستاده شده كه پيش از آن خداوند بدانها نذيرى
هامش
( 3 ) سرزمين مدين در طول خليج عقبه تا موآب و طور سينا ، يا در امتداد شبه جزيرهء سينا تا فرات است . ساكنان آنجا با مردم فلسطين و لبنان و مصر تجارت مىكردند و همان تاجران بودند كه يوسف را از چاه بدر آوردند ( سفر پيدايش 37 : 28 ) . موسى پس از فرار از نزد فرعون مدتى نزد شعيب در آنجا زيست ( خروج 2 : 11 - 15 ) و با دختر او ازدواج كرد ( خروج 2 : 16 - 22 ) .
( 4 ) الثقافة العربية اسبق من ثقافة اليونان و العبريين : 71 .
( 5 ) عاموس 7 : 12 .
( 6 ) ملكى صادق يا ملكى صدقMelchizedekقديمىترين پادشاه اورشليم ، كاهن و يكى از موحّدين اوليهء سامى بود كه ابراهيم را متبرك كرد و از او عشر گرفت ( سفر پيدايش 14 : 18 - 20 ) .
( 7 ) انجيل : رسالهء عبرانيان 7 : 4 .
( 8 ) عاموس 7 : 14 - 15 .