الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ
( بقره / 3 ) .
الف - آن كسان . . . كه بگروند به غيب . . . و برپاى دارند نماز را . . . و از آنچه ما ايشان را روزى كردهايم هزينه كنند ( ص 26 ، 27 ) .
ب - آن كسها كه بگروند به نهانى و به پاى دارند نماز و ز آنچه روزى كرديمشان هزينه كنند ( 1 / 20 ) .
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَ ما هُمْ بِمُؤْمِنِينَ
( بقره / 8 ) .
الف - از مردمان كسانند كه گويند گرويديم ما به خداى . . . و بروز بازپسين و نهاند ايشان گرويدگان ( ص 31 ) .
ب - از مردمان آنكه گويد گرويديم بخداى و روز رستخيز و نهاند ايشان از گرويدگان ( 1 / 20 ) .
قصهها - از مردمان كس هست كه مىگويد ببرويدهايم ما به خدا و بروز بازپسين و نيستند ايشان برويدگان ( 1 / 2 ) .
فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَهُمُ اللَّهُ مَرَضاً وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ بِما كانُوا يَكْذِبُونَ
( بقره / 10 ) .
الف - در دلهاى ايشان است بيمارىاى [ از شك و نفاق ] زيادت كناد ايشان را خداى . . .
بيمارى و مر ايشانرا باد عذابى دردناك بدان . . . كه دروغ مىگفتند [ و بدروغ مىداشتند ] ( ص 32 ) .
ب - كه اندر دلهاشان بيمارىست و بفزودشان خداى بيمارى و ايشان راست عذاب دردناك بدآنچه بودند مىبدروغ داشتند ( ص 1 / 20 ) .
قصهها : در دلهاى ايشان بيمارىاى است [ از شك و نفاق ] بيفزاياد خداى ايشان را بيمارى . . . و ايشان را بود . . . عذاب دردناك بدآنچه بودند دروغ مىگفتند [ و بدروغ مىداشتند ] ( 1 / 3 ) .
وَ إِذا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلَوْا إِلى شَياطِينِهِمْ قالُوا إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ
( بقره / 14 ) .
الف - چون بينند آنان را كه بگرويدند گويند كه ما گرويديم و چون بازگردند به ديوان خود [ و خالى شوند با ايشان ] ، گويند ما با شماييم . . . ما از فسوسكنندگان بوديم ( ص 34 ) ،