گفتار هفدهم بصائر - معين الدين محمد بن محمود نيشابورى ، تفسير بصائر يمينى
به كوشش دكتر على رواقى ، تهران ، 1359 ، ج ا . تفسيرى بازمانده از قرن 6 ق .
انتظار داريم كه محقق دانشمند جلدهاى ديگر اين تفسير گرانبها را ، همراه با مقدمه و توضيحات لازم منتشر سازند . نثر زيباى بصائر با اشارات فراوان كتابشناختى و تاريخى كه در آن است ، سزاوار عنايت بيشترى است .
به كمك برخى از همين اشارات مىتوان تاريخ تأليف كتاب را با چند سال اختلاف معين كرد . مؤلف در اين جلد ، دوبار به بهرامشاه اشاره كرده مىنويسد : « در مختصرى از مغازى پيغامبر عليه السلام كه تصنيف كردهايم بنام سلطان اسلام بهرامشاه ، قدس الله روحه . . . » ( ص 115 ) . « در كتاب امهات مهمات كه به اسم سلطان بهرامشاه رحمه الله كردهايم . . . » ( ص 169 ) .
اين دو عبارت نشان مىدهند كه كتاب بصائر چند سالى پس از مرگ بهرامشاه غزنوى كه حدود 552 ق . درگذشته تأليف يافته است .
اگر بصائر تاريخى هم نداشت ، باز بهآسانى مىتوانستيم آن را از آثار قرن پنجم و ششم به شمار آوريم ، هرچند كه روانى متن و دورى از صنايع لفظى و شواهدى كه در آن زمان معمول شده بود ، ممكن بود ترديدهايى برانگيزد .
هرآنچه دربارهء ديگر متون مذهبى قرن ششم گفتيم ، دربارهء بصائر نيز صادق است .
آن نظرات را شايد بتوان به صورت زير خلاصه كرد :