علم پيامبر و امامان به تأويل قرآن
هو الذى انزل عليك الكتاب منه آيات محكمات هنّ ام الكتاب و اخر متشابهات فاما الذين فى قلوبهم زيغ فيتبعون ما تشابه منه ابتغاء الفتنة و ابتغاء تأويله و ما يعلم تأويله الا اللّه و الراسخون فى العلم يقولون آمنا به كل من عند ربنا و ما يذكر الا اولوا الالباب « 1 » .
او است كه كتاب ( قرآن ) را بر تو نازل كرده ، بخشى از آيات آن « محكمات » هستند و اين محكمات « ام الكتاب » مىباشند و بخشى ديگر از آيات « متشابهات » هستند پس كسانى كه در دلهايشان كجى و انحراف است آيات متشابه آن را پيروى مىكنند و منظورشان فتنهجويى و تأويل آيات متشابه است ، در صورتى كه جز خدا و راسخان در علم ، تأويل آنها را نمىداند « 2 » ( و راسخان در علم ) مىگويند : به قرآن ايمان داريم همه آيات آن از نزد پروردگارمان نازل شده است و جز صاحبان عقل و لبّ پند و اندرز نگيرند و يادآور نشوند .
صرف نظر از رواياتى كه در تفسير « و ما يعلم تأويله الا اللّه و الراسخون فى العلم . . . »
مىتوان از آنها الهام گرفت در اين جمله دو احتمال است :
1 - « الراسخون » عطف به « اللّه » باشد و آيه اينطور معنى شود : تأويل متشابهات را كسى جز خدا و راسخان در علم نمىداند .
2 - « الراسخون » مبتدا باشد و آيه اين طور معنى شود : تأويل متشابهات را جز خدا
هامش
( 1 ) - سوره آل عمران ، آيه 7 .
( 2 ) - احتمال ديگر : در صورتى كه جز خدا تأويل آنها را نمىداند و راسخان در علم مىگويند . . .