معاد در قرآن
از آيات قرآن مجيد استفاده مىشود كه كسانى كه معاد را نمىپذيرند اينطور نيست كه براى نبودن آن و انكار خود دليلى داشته باشند بلكه فقط مىگويند يا مىتوانند بگويند كه در ثبوت آن شك داريم و علم نداريم .
حدود بيست تعبير در قرآن مجيد آمده كه از روى هم رفته آنها همين مطلب استفاده مىشود .
1 - شك :
وَ ما يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ بَلِ ادَّارَكَ عِلْمُهُمْ فِي الْآخِرَةِ بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ مِنْها بَلْ هُمْ مِنْها عَمُونَ
( سورهء 27 آيهء 66 )
2 - لبس :
أَ فَعَيِينا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ بَلْ هُمْ فِي لَبْسٍ مِنْ خَلْقٍ جَدِيدٍ
( سورهء 50 آيهء 15 ) لبس به معنى شك و شبهه است .
3 - ريب :
يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِنَ الْبَعْثِ . . .
( سورهء 22 آيهء 5 )
4 - مرية :
أَلا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقاءِ رَبِّهِمْ أَلا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ
( سورهء 41 آيهء 54 ) مرية به معنى شك است .
5 - بعضى مىگويند گمان نمىكنيم قيامتى باشد ، اين جمله هم مفيد شك است يعنى 50 % احتمال ثبوت مىدهيم يا كمتر از 50 % كه احتمال عدم ثبوت قوىتر باشد .
لا يَسْأَمُ الْإِنْسانُ مِنْ دُعاءِ الْخَيْرِ وَ إِنْ مَسَّهُ الشَّرُّ فَيَؤُسٌ قَنُوطٌ وَ لَئِنْ أَذَقْناهُ رَحْمَةً مِنَّا مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ هذا لِي وَ ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً . . .
( سورهء 41 آيهء 50 )