تفسير زاد المسير فى عام التفسير
تأليف ابو الفرج جمال الدين عبد الرحمن بن على بن محمد بن الجوزى القرشىّ البغدادى . متولد 508 و متوفى 597 و قبر او در بغداد كنار قبر احمد بن حنبل است و در فقه ، حنبلى و در اصول ، اشعرى است و تاريخ منتظم او نيز از كتابهاى مهمّ تاريخ است .
درباره اينكه چرا به او ابن جوزى مىگويند ، گفتهاند : چون در خانهء جدّ آنها در و اصل ، درخت گردويى بود و در آن شهر غير از آن ، درخت گردوى ديگرى نبود ، به او جوزى مىگفتند .
دربارهء ابن جوزى گفتهاند كه سه سالگى پدرش را از دست داد . خانوادهاش مس فروش يا مسگر بودند و لذا گاهى در امضاهايش عبد الرحمن بن على الصفّار مىنوشت .
در كتابها در مورد او اينطور نوشتند : كان في التفسير من الأعيان و في الحديث من الحفّاظ و في التاريخ من الموسّعين .
تذكرة الأئمة از كتب اهل تسنّن كه مطالب بسيارى به نفع شيعه در آن هست . تأليف نواده او ( سبط ابن جوزى ) است .
سبط ابن جوزى مىگويد : سمعت جدّي يقول على المنبر كتبت بإصبعي ألفى مجلّد ( 2000 جلد ) ، و مجموع تصانيفه مأتان و نيف و خمسون كتابا .
نام 190 تا از كتابهاى او در مقدمهء تفسير زاد المسير آمده است .
در شرح حال مرحوم علامه حلّى و مجلسى رحمه اللّه گفته شده كه تأليفاتشان را اگر بر عمرشان تقسيم كنيم روزى چندين برگ مىشود . دربارهء ابن جوزى هم گفتهاند