تواضع علمى علامه رحمه اللّه
مجلهاى بود به نام « مكتب تشيّع » كه حضرت آقاى هاشمى رفسنجانى و شهيد مرحوم آقاى باهنر و . . . آن را راه انداخته و اداره مىكردند ، و همچنين در تهران بعضى جلسات تبليغى با شركت آقايان : دكتر بهشتى ، جزايرى ، مطهرى ، آيتى . . . تشكيل مىشد « 1 » مجلهء ديگرى به نام « مكتب اسلام » تأسيس شد ايشان در اين جلسات شركت مىكرد و در آن مجلّات مقاله مىنوشت . با اينكه اين افراد همه از شاگردان او بودند ، امّا چون مىديد اين كار براى آشنايى نسل جوان با اسلام لازم است تكبّر نمىكرد . مقالات ايشان در اين مجلات چاپ شده و موجود است .
خصوصيّت ديگر ايشان كه از تمام خصوصيّات او مهمتر است ، استقامت سليقهء اوست . در هيچ جا كج سليقگى از او ديده نشده و به طورى سخن نگفته كه سوژه به ديگر انديشان بدهد .
بله در مسائل فلسفى ممكن است حرفهايى داشته باشد كه ديگران قبول نكنند و مورد اختلاف باشد كه البته اين هم اقتضاى مباحثات علمى است .
و اين شايد معلول معنويّات ايشان و حالت خضوع و اخلاص ايشان باشد كه باعث شده در كارهاى علمى اينقدر مستقيم و خوش سليقه عمل كند . هر چه نوشته ، خوب و مفيد و مستقيم است .
و اين روش مىتواند براى ما خيلى آموزنده باشد .
از نظر عقايد درصدد بود همان عقائد معروف شيعه را با دليل و برهان و آيه مستدلّ كند و خيلى منطقى و متين و جالب مطرح نمايد .
سيّد محمّد باقر موسوى همدانى ( مترجم الميزان ) كه خيلى با مرحوم علامه رحمه اللّه رفت و آمد داشت ، در كتابش به نام « عقايد اسلامى » ، به مناسبتى مكاشفهاى را از مرحوم
هامش
( 1 ) . سخنرانىهاى آنها با عنوان « گفتار ماه » چاپ مىشد و معمولا افراد با سواد و دانشگاهى مشترى اين جلسات بودند .