بزرگوار چرا اين مطالب را نقل كرده است آيا اين مطالب اعتبار كتابش را پايين نمىآورد ؟
هر كتابى كه مطالب سست نقل كرده باشد ، در ذهن انسان ابتدا مىآيد كه چون مؤلف هر چيزى را نقل كرده و درصدد نقل فقط مطالب معتبر نبوده به حرفهايش اعتبارى نيست .
آقاى شعرانى در اين باره پاسخ قابل قبولى دارند : مىگويند در كتابهاى ما گاهى مطالبى براى استناد و مدرك نقل مىشود . كه علماء ما هيچگاه در اين سنخ مطالب نه سادگى كردند و نه سهلانگارى . بلكه محكمكارى نمودند . امّا گاهى مطالبى را براى پند و اندرز نقل مىكنند . در اين موردها راست و دروغ بودن برخى خصوصيّات مؤثر نيست . چون هدف موعظه است اصل مطلب مهمّ است كه مثلا شخص هنگام مرگش فلان حرف آموزنده را زده امّا مهمّ نيست كه گويندهاش شيخ انصارى رحمه اللّه باشد يا مثلا سيد بحر العلوم . بحث كلامى يا فقهى يا تاريخى نيست كه دقّت بخواهد . در اين باره باز هم سخن خواهيم گفت .
البته تفاسير فارسى سنّى همچنين رنگى دارد و گفته مىشود ابو الفتوح رحمه اللّه هم تحت تأثير آنها قرار گرفته است . و اين قبيل داستانها را در تفسير خود آورده است .
حال ببينيم ابو الفتوح در نوشتن تفسيرش چقدر با روايات سروكار داشته است .
كل رواياتى كه در اين تفسير مطرح است استخراج شده و عدد بسيار زيادى نيست .
معلوم است كه عالم شيعى در تفسير قرآن حتما بايد به روايات اهل بيت عليهم السّلام مراجعه كند . امّا مراجعهء ايشان به روايات مثل مجمع و تبيان خيلى كم است يعنى آنطور كه مرحوم فيض رحمه اللّه و مرحوم علامه طباطبايى در تفسير به روايات تمسّك كردند آنها تمسّك نداشتهاند . البته ممكن است بگوييم تفاسير روايى را در اختيار نداشتهاند .
دكتر عسكر حقوقى كتابى پيرامون تفسير ابو الفتوح رازى نوشته در سه جلد .
جلد اول مشتمل بر اين فصول است :
1 - شرح حال ابو الفتوح .
آشنايى با تفاسير ( به ضميمه عدم تحريف قرآن و چند بحث قرآنى ) ( فارسى ) — صفحة 188
مساهمون: رضا استادى
ص١٨٨