مىبينيم بسيار مفصّلتر مطرح كرده است .
ولى متأسفانه تمام اين كتاب پيدا نشده است و اگر نسخههاى آن در كتابخانههاى سنّىها هم موجود بود حتما ظاهر مىشد . چون سنّىها هم به سيّد رضى رحمه اللّه خيلى توجّه و علاقه دارند . به خاطر اديب بودنش . « المجازات النبويّه » ايشان كه كمياب بود ، و مرحوم سيّد حسن صدر رحمه اللّه آن را در كتابخانهاش در كاظمين داشت و 70 سال پيش چاپ مغلوطى شده بود . مصرىها يا ديگران دو سه بار آن را چاپ كردند . و نيز « مجازات القرآن » او هم كه ناياب بود . سيّد محمد مشكوة ، نسخهء خوبى از آن پيدا كرد و عين همن خطى را به صورت افست تكثير نمود . سپس اين نسخه دست آنها افتاد در بغداد و يا جاى ديگر چاپ شد . اين تفسير ايشان را هم اگر پيدا مىكردند حتما چاپ مىكردند . ولى تا الآن پيدا نشده است . خيلى از كسانى كه كتابشناس هستند و سابقهء حوزوى دارند و مىدانند چه كتابهايى ارزش حوزوى دارد به خيلى از كتابخانههاى دنيا رفتهاند ، پيدا نكردهاند . امّا از طرفى كتابخانههاى شخصى فهرست نشده زياد است لذا اميد است در آينده پيدا شود ( مثل مدينة العلم صدوق رحمه اللّه كه خامس كتب اربعهء ما است و تاكنون نسخه از آن پيدا نشده است ) .
به هر حال اين تفسير مرحوم سيّد رضى رحمه اللّه خيلى مهمّ و براى شيعه بسيار ارزنده است ( تفسيرى مربوط به قرن 4 و 5 در 10 جلد مىتواند آبرويى براى شيعه باشد ) و همينطور مدينة العلم صدوق رحمه اللّه كه احتمال مىرود مانند اصول و فروع كافى باشد .
كتاب « من لا يحضره الفقيه » و « تهذيب » و « استبصار » شامل احاديث فقهى هستند . امّا اصول و فروع كافى هم فقه است هم معارف . مدينة العلم هم احتمال دارد چنين باشد .
پس خيلى مىتواند ارزنده باشد .
و بايد افرادى متخصص به تمام نقاط دنيا بروند و دنبال اين كتابها بگردند . مدينة العلم تا سده هفتم بوده است و از آن نقل كردهاند . ابن طاووس كه در قرن هفتم است از آن ، حديث نقل كرده است .
آشنايى با تفاسير ( به ضميمه عدم تحريف قرآن و چند بحث قرآنى ) ( فارسى ) — صفحة 181
مساهمون: رضا استادى
ص١٨١