البته تأليف مهمّ او ، كتاب تفسيرش مىباشد .
اين تفسير علاوه بر اينكه از حيث تفسيرى مثل « مجمع البيان » و « تبيان » ارزنده است ، از حيث ادبيات فارسى هم خيلى مورد توجه است . و از منابع و مصادر ادبيات فارسى بشمار مىآيد . تمام اهل ادب فارسى قبول دارند كه اين تفسير از متون قابل ملاحظه و اعتماد است . تمام مطالب تفاسير مشابه خود را دارد با اين ويژگى كه به زبان فارسى است ، و اين امتياز بزرگى است و از اين حيث بسيار ارزش دارد .
در اينجا مقدارى از مقدمهء اين تفسير را مىآوريم :
سپاس خداى را كه بردارنده اين ايوان است و گسترنده اين شادروان ، و آرايندهء آن به آفتاب و ماه و ستارگان . . . و دارندهء اين پيغمبران و امامان است .
و درود بر رسول او كه سيّد پيغمبران و ختم مرسلان است و . . . امّا بعد بدانكه قديم جل جلاله از غايت كرم او بر بندگان و حسن نظر او به خلقان در هر وقتى و حينى و عصرى ايشان را فرو نگذاشته از انواع الطاف . و از جمله الطاف يكى بعث رسل است و يكى انزال كتب . . . و كتاب ما را بهترين كتابها كرد و آن را به فصيحترين و شريفترين و فراخترين لغتها فرو فرستاد و آن لغت عرب است آنگه آن را مجمع علوم كرد . . .
پس چاره نباشد آن را كه تعاطى اين علوم كند و خواهد كه در تفسير تصنيفى كند از آنكه از همهء علوم كه اين كتاب عزيز متضمّن آن است آن را و مشتمل است بر ان با بهره باشد خصوصا علم ادب و اطلاع بر تركيبات كلام عرب و علومى كه منسوب باشد به علم ادب از لغت و نحو و تصريف و علم نظر و بلاغت و صنعت شعر چه مدار اين لغت بر اين علوم است . و نيز كه بايد تا متقن بود علم اصول را تا اقوالى كه قادح بود در اصول بشناسد و اجتناب كند و تأويل آيات متشابه بر وفق اصول كند چنان كه ادلهء عقل اقتضاى آن كند و مطابق بود آيات محكم را ، و بايد تا فقيه باشد تا آياتى كه متضمّن احكام شرعى باشد معانى و وجه استدلال آن بر مذهب صحيح بداند ، و اين
آشنايى با تفاسير ( به ضميمه عدم تحريف قرآن و چند بحث قرآنى ) ( فارسى ) — صفحة 184
مساهمون: رضا استادى
ص١٨٤