بعد مرتبط باشد ، مربوط به ادب معاشرت با رسول صلّى اللّه عليه و آله است . و بعد از رسول صلّى اللّه عليه و آله و ائمه عليهم السّلام مورد ندارد . مگر اينكه كسى از اين آيات برداشتى كرده و دربارهء علماء هم تطبيق كند . در حالى كه آيه فقط دربارهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است و ائمه عليهم السّلام هم كه در حكم ايشان هستند .
بعضى گفتهاند اين آيه تماما ادب معاشرت با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را بيان مىكند . و بعضى گفتهاند آيهء اوّل را جدا حساب مىكنيم و آيات بعد مربوط به معاشرت است .
آيهء اوّل
لا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ . . .
مربوط به تسليم بودن در مقابل خدا و رسولش صلّى اللّه عليه و آله است . از خداوند متعال و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله جلو نيافتيد و تسليم امر آنها باشيد .
قبل از آنها سخنى نگوييد چيزى را كه آنها واجب نكردند واجب نكنيد . چيزى را كه مستحب نمىدانند مستحب ندانيد .
اگر اينطور معنا كنيم پس با آيات بعدى مرتبط نيست . و آيه اوّل ، از آيات دالّ بر لزوم تسليم مىشود .
در تفسير تبيان آيه اول را به معنى تسليم ، معنى نكرده است . ولى توجّه داشته است كه اينطور هم مىشود معنا كرد به عنوان احتمال ذكر كرده است .
امّا در تفسير « الميزان » مىفرمايد اين مثل آياتى است كه مىفرمايد تسليم امر خدا باشيد . مثل آياتى است كه مىفرمايد :
إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ
؟ . اگر اينطور معنا كرديم و بگوييم در قرآن آيات راجع به تسليم زياد است و آيهء مورد نظر هم از همين قبيل است ، اين مىشود تفسير قرآن به قرآن .
اين تفسير قرآن به قرآن آنطور كه در الميزان وجود دارد در تبيان نيست .
سخن ديگر اينكه وقتى تبيان را با تفاسير بعدى مقايسه مىكنيم ، انصاف اين است كه بگوييم تفسير ناقصى است و كمبود دارد . آرى بالاخره هر علم و نوشتهاى به مرور زمان تكميل مىشود . وقتى تبيان و الميزان را مقايسه مىكنيم ، مىبينيم كه الميزان حرفهاى تازهاى دارد كه در تبيان نيست . اين به خاطر گذشت زمان و تأملهايى است كه بعدا انجام گرفته است . و يا به جهت خصوصيتى است كه در مرحوم علامه رحمه اللّه يا