السَّبِيلِ
« 1 » و هم النصارى » « 2 »
تفسير ضالّين به اهل كتاب و نصارى ، از نوع تطبيق و بيان مصداق است كه در نمونهء دوّم ، توضيح آن داده شد .
نمونهء پنجم : روايت معروف دربارهء ماجراى زنى كه فرزندش را شش ماهه به دنيا آورده بود و خليفهء دوّم دستور به رجم و سنگباران وى ، به اتهام زنا ، داد ، زيرا چنين پنداشته بود كه دوران حاملگى ، بيش از شش ماه است ، پس نتيجه گرفته بود كه آن زن ، چند ماه پيش از ازدواجش از راه نامشروع باردار شده است . وقتى خبر به على عليه السّلام رسيد و از دستور و حكم خليفهء دوّم آگاه شد ، آن حكم را نادرست خواند و هيچگونه اتهّام و حدّى بر آن زن وارد ندانست و حكم بر برائت او داد ، امام عليه السّلام دربارهء علّت حكم خود بر برائت و نفى رجم ، به دو آيه از قرآن استناد كردند و از جمع ميان آن دو نتيجه گرفتند كه ، اقّل دوران باردارى شش ماه است ، پس زايمان كردن آن زن در شش ماهگى نمىتواند اتهام رابطه نامشروع را متوجّه او سازد آن دو آيه عبارتند از :
الف :
وَ الْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ . . .
« 3 »
« و مادران فرزندانشان را دو سال كامل شير دهند . »
ب :
وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً . . .
« 4 »
« و دوران باردارى تا از شير گرفتن فرزند ، سى ماه است . »
در آيهء نخست ، دوران شيردهى را دو سال كامل ( 24 ماه ) تعيين كرده است و در آيهء دوم ، جمع دوران باردارى و شيردهى ، سى ماه دانسته شد ، و نتيجه آن مىشود كه با كم كردن 24 ماه دوران شيردهى از سى ماه ، شش ماه به عنوان اقّل دوران باردارى ، باقى
هامش
( 1 ) . مائده : 5 / 77 ، « بگو اى اهل كتاب ! در دين خود غلّو ( و زيادهروى ) نكنيد و غير از حق نگوييد و از هوسهاى آنان كه در گذشته ، گمراه شدند و ديگران را گمراه كردند و از راه راست منحرف گشتند ، پيروى ننماييد » .
( 2 ) . بحرينى ، البرهان فى تفسير القرآن ، پيشين ، ج 1 ، 117 .
( 3 ) . بقره : 2 / 233 .
( 4 ) . أحقاف : 46 / 15 .