جذوات و مواقيت ( فارسى ) — صفحة 150

و تشديد . پس مبلغ صور رقميهء حروف - بنا بر اين - به « 1 » بيست و شش مىرسد . « 2 » اصحاب ذوق از « 3 » ائمّهء اين فنّ گفته‌اند : انزال و تنزيل - كه كتاب حاصل آن است - حركت « 4 » نزولى است « 5 » از جهت علو به جهت سفل و از بلندى وحدت ذاتى و بود به سوى پستى كثرت فعلى « 6 » و نمود . « 7 » و روشن است كه اوّل صورتى كه از حركت نقطه حاصل مىشود « 8 » ، صورت خطّى است ؛ و آن صورت « الف » است كه اصل « 9 » و مقدّم حروف است ؛ و بعد از آن ، چون حقيقت ظهور و نمود - كه غايت حركت نزولى است - مستتبع ديگر حركات انبساطى مىباشد ، بالضرورة ذات اليمين و ذات « 10 » الشمال منقلب گردد و به دايره « 11 » منتهى شود . پس اگر نهايت جمعيت آن حركات « 12 » ملاحظه نمايند و تمام صورتى كه از آن ظاهر گردد ، « 13 » آن « ميم » است ؛ و اگر واسطه و برزخ ميان اين دو طرف خواهند كه نه به « 14 » بساطت « الف » باشد و نه به جمعيت « 15 » « ميم » ، آن « لام » است ، چنانچه « 16 » در اسم او اشعارى ظاهر به اين معنى هست « 17 » . پس : « ا » ، « ل » ، « م » جامع ساير صور رقمى باشد بر اين تقدير ، چنانچه بر ارباب فطانت پوشيده نخواهد بود . و آنچه مقرّر و مؤيّد اين اصل است از قواعد حكمى ، آن است كه به برهان ثابت شده كه صورت ابعاد تعليميهء جسم - كه « 18 » هر چه در عالم حسّ و خيال ظاهر گشته ، به سبب تلبّس به ملابس اوست ؛ بلكه هر چه در طىّ صورت درآمده ، از آن عارى نمىتواند بود - اصول آن از سه بيرون نيست : [ 1 . ] يا خطّ است ، كه آن طول تنهاست . [ 2 . ] يا سطح است ، كه آن طول است با « 19 » عرض .