جذوات و مواقيت ( فارسى ) — صفحة 73

فطرت اولى و فطرت ثانيه به خزانهء « 1 » تحصيل آورده باشند ، مرتبهء نبوّت حاصل آيد . و نبوّت از اجتماع سه خاصيت متحصّل شود : يكى « 2 » : آنكه علوم و تعقّلات نفس از جادهء حدس آيد ، بىسلوك مسلك اقتناص . دوّم « 3 » : آنكه طبقه‌اى از « 4 » روحانيّين « 5 » ملائكه در مرآت « 6 » رؤيت بصرى « 7 » او « 8 » متشبّح ، و كلام وحيانى الهى در لوح قوّت سمعى او « 9 » منتظم تواند شد . سيّم « 10 » : آنكه هيولاى عالم عنصرى حكم او را اطاعت كند . و اينها از آن ممرّ محصّل تواند بود كه از « 11 » غسق « 12 » شب داج « 13 » طبيعت و ظلمت عتمهء « 14 » ديجور مزاج گذشته ، سطيع صبح « 15 » اقليم قدس را « 16 » دريافته ، رفض عالم باطل كرده ، به عالم حقّ متّصل گشته باشد ، و رابطهء اتّصال و اتّحاد با روح القدس « 17 » - كه « 18 » خليفهء مكتبخانهء تعليم و تأديب است - مستحكم ساخته باشد . پس - بإذن اللّه سبحانه - آنچه در لوح ذات او منتقش است ، مطالعه نمايد ؛ و حكمش بر رعيت « 19 » او جارى و در مملكت او نافذ باشد . و سفر قدّيسين متألّهين را در رحيل « 20 » الى اللّه « 21 » ، اوّل منازل « 22 » ملكهء خلع جسد و رفض بدن است كه گفته‌اند : « لا يعدّ الإنسان من الحكماء ما لم يطّلع « 23 » على الجهة « 24 » المقدّسة التى هى الجهة الكبرى ، و لا من المتألّهين ما لم تحصل « 25 » له « 26 » ملكة خلع البدن