جذوات و مواقيت ( فارسى ) — صفحة 48

و الأوّل كالوحدة « 1 » للعقل الفعّال ، لأنّه لا يدخل « 2 » فى العدد و المعدود . و الثانى ينقسم « 3 » : إلى ما يدخل فيه كالجزء له ، فإنّ الاثنين إنّما هو مركّب من واحدين ، و كذلك كلّ عدد فمركّب « 4 » من آحاد لا محالة ؛ و حيثما ارتقى العدد إلى أكثر نزلت « 5 » نسبة « 6 » الوحدة إليه إلى أقلّ . و إلى ما يدخل فيه كاللازم له ، لا كالجزء فيه ؛ و ذلك لأنّ كلّ عدد و « 7 » معدود لن يخلو « 8 » قطّ عن « 9 » وحدة تلازمه « 10 » . فإنّ الاثنين « 11 » و الثلاثة فى كونهما إثنين « 12 » و ثلاثة واحد ؛ و كذلك المعدودات من المركّبات و البسائط واحدة : إمّا فى الجنس أو فى النوع أو « 13 » فى الشخص « 14 » ؛ فالجوهر « 15 » فى « 16 » أنّه جوهر على الإطلاق ؛ و الإنسان فى أنّه إنسان ؛ و الشخص المعيّن مثل « زيد » فى أنّه ذلك الشخص بعينه واحد . فلم تنفكّ الوحدة من الموجودات « 17 » قطّ ؛ و هذه وحدة مستفادة من وحدة « 18 » البارى - عزّ و جلّ - تلزم « 19 » الموجودات كلّها ، و إن كانت فى ذواتها متكثّرة ؛ و إنّما شرف كلّ موجود بغلبة « 20 » الوحدة فيه ؛ و كلّ ما هو أبعد عن « 21 » الكثرة فهو أشرف و أكمل . » / 60 / و از نوادر دقايق نكات اين مقام است آن كه اكارم الهيّين از حكماى يونانيّين « 22 » ذكر كرده‌اند كه هر چند مجعولات و معلولات « 23 » متكثّر مىشوند « 24 » ، و كثرت و