« 1 » ، و اين آيتى ديگر را مبيّن مىگرداند از روى مثلى ، [ كه ] اوست آيتى بزرگ كه ظاهر است به نورش ، خفّى است شرفش بر جاهلان . و آيت حق تعالى ظاهرترين آيات است و ظاهرترين آيات « هورخش » شديد است و اوست كه آيت بزرگترين است و علّامه است و فاعل است با امر حق - تعالى - و پوشيده است ، اى ، ظاهر نگشت از بهر شرفش . و اوست كه سبب روز است به ظهورش و سبب شب است از بهر خفايش و سبب فصول چهارگانه است از بهر ميلش به جنوب و شمال ؛ و او روشن‌كنندهء چشم سالكان است و وسيلت ايشان است به حق - تعالى - پس اوست كه حىّ ناطق است و ظاهرتر است و اوست كه حجّت است بر بندگان خدا ، و اوست آيت توحيد ، زيرا كه او يكى است در مرتبت ، گواهى مىدهد به يكى ، و اوست كه و جهت بلندتر است از آن خدا بر زبان اشراق ، و او روى و چشم و دل عالم است . « پاكا ! خدايا ! كه او را ظاهر گردانيد و به دو حجّت را مؤكّد گردانيد بر عالميان ؛ و گواهى