غ
غنى :
« . . . غنىّ به حقيقت آن است كه او را در ذات و صفات خويش به هيچ چيز حاجت نيفتد . . . » .
( پرتونامه ، ص 46 )
غنىّ مطلق :
« . . . غنى مطلق [ آن ] است [ كه ] فعل او به غرض نباشد ، بلكه فعلش خود خير محض باشد و واجب الوجود غنىّ مطلق است . . . » .
( همان ، ص 47 ) « . . . و غنىّ مطلق آن است كه ذات و كمالات او بر ديگرى موقوف نشود و چون دانستى كه ممكنات همه مفتقرند به واجب الوجود ، پس غنىّ مطلق نيست ، الا واجب الوجود . . . » .
( الواح عمادى ، ص 160 )
غيب :
« . . . و غيب ، آن است كه محسوس و مشار اليه نيست . . . » .
( الواح عمادى ، ص 162 )