انواريه ( ترجمه و شرح حكمة الاشراق سهروردى ) ( فارسى ) — صفحة 240

فانى شود . ] ] « 1 » و مثل اين حالت در استغراق در حسنات حاصل مىشود ، كه در بعضى اوقات شخصى در خيال بعضى امور به مرتبه‌اى مستغرق مىشود كه اگر شخصى از پيش او مىگذرد ، او اصلا نمىبيند . و اگر به او چيزى گفته مىشود نمىشنود . مكرر به تجربه رسيده است كه شخصى را در جنگ زخم رسيده است و به سبب كثرت اشتغال به دفع اعدا از درد جراحت اصلا متاثر نشده است و از رسيدن زخم خبر نداشته . و بريدن زنان مصر دستهاى خود را بعد از ديدن يوسف صديق عليه السلام به وصول فناى محض بوده است كه از ذات خود در آن وقت بالكليه غافل شده بودند . و بعضى كلمات كه از بعضى اوليا صادر شده است مثل « سبحانى ما اعظم شانى » و « انا الحق » و امثال آن كه بعضى ناقصان از وصول نقباى محض مىدانند ، نه از مرتبهء فنا بوده است بلكه از مقام « انا و لا أنت » بوده است كه ايشان جليّت حق را در آينهء خود مشاهده كرده متكلم به اين كلمات شده‌اند ، از غايت دهشت و حيرت . و فناى خالص مقام « لا انا و لا انت » است كه از جميع موجودات من حيث انه موجود غافل شود و از جميع نقوش وهميه و خياليه طهارت يافته باشد . و خلاصهء كلام اين است كه فناى محض استغراق نفس در ادراك معقولات و غافل شدن نفس است از جميع حسيات و وهميات . و ازين هر كه من يدرك [ ال ] معقولات قريب به حالت فناى محض است . آنچه از حضرت يحيى عليه السلام منقول است كه در راه مىگذشت دست بر يك عورت زد ، و اندر فتاد ، پرسيدند كه چرا چنين كردى گفت پنداشتم كه ديوار است ، خواستم كه تكيه كنم . و مولوى رومى عليه الرحمة در « مثنوى » معنوى در وصف اين طايفه مىفرمايد :