و طبيعى فرموده ، و مير سيد محمد ميردامادى ( 1343 ) مىگفت زوجه او كه دختر مير باشد بنام فاطمه بوده و مرحوم مير فقط همين يك فرزند را واگذاشته ، انتهى . ليكن در « الذريعة 9 ش 1844 » پسرى از مير بنام ميرزا صدرا آورده كه او هم پسرى داشته بنام سيد غياث الدّين محمد كه در « تذكرهء حزين : 57 » نام وى را احمد نوشته و او شعر مىگفته و تخلص خيال مىنموده .
و بههرحال اين مير سيد احمد چندين كتاب تأليف كرده « 1 » : اول كتاب « حظيرة الانس » در حاشيه بر الهيات « شرح جديد تجريد » خواجه تأليف قوشجى و بر « حاشيهء خفرى » بر آن . دويم كتاب « روضة المتقين » در امامت معصومين ( عليهم السلام ) . سيم كتاب « رياض القدس » انجام تأليف آن سنه 1011 . چهارم كتاب « سيادة الاشراف » . پنجم كتاب « لطائف غيبى » .
ششم كتاب « اللوامع الربانية » در رد شبهات نصرانيه . هفتم كتاب « مصقل الصفا » در رد نصارى انجام تأليف آن سنه 1032 . هشتم كتاب « معراج العارفين » در شرح « منهاج السالكين » .
نهم كتاب « مفتاح الشفاء » . دهم كتاب « منهاج الصفوى » . يازدهم كتاب « نفحات اللاهوتيه » .
دوازدهم كتاب « اظهار الحق و معيار الصدق » در احوال ابو مسلم مروزى و ذم و قدح او ( چنان كه در « الذريعة 4 : 150 » فرموده ) . سيزدهم كتاب « مناهج الاخيار » در شرح كتاب « استبصار » در چند جلد ، آغاز تأليف جلد سيم آن سنه 1039 ؛ چنان كه در « فهرست كتابخانه مباركه رضويه 5 : 182 » نوشته ، و از قرارى كه در « الذريعة 7 شمارهء 124 » استظهار فرموده وى تا حدود 1054 زنده بوده ، و در ملحقات « تذكرة القبور : 94 در پاورقى » قبر او را در تخت پولاد در تكيهء آقا رضى نوشته و گويد اثر آن معلوم نيست .
فرزندش مير محمد عبد الحسيب 30 بموجب آنچه در « رساله ص 9 » نوشته از علماء اصفهان و امام جماعت مسجد شاه بوده ، و چندين كتاب تأليف نموده : اول كتاب « الجواهر
هامش
( 1 ) براى تحقيق در احوال و آثار مير سيد احمد علوى و خاندانش رجوع به جلد اول « فهرست كتب خطى كتابخانههاى اصفهان » شود ، و آثار ديگرى از آنان نيز در مجلدات ديگر آن فهرست و هم در رساله مستقله تأليف نگارنده فهرست مذكور بتفصيل معرفى شده است . م .