سادات و علما بوده و در مسجد جامع ( مسجد بزرگ ) خوزان امامت داشته قبرش در وادى السلام نجف است . و فرزند او حاجى ميرزا محمد حسين 36 نيز - بموجب همين صفحه - از علما و در مسجد مرقوم امامت داشته ، و هنوز پس از سالها نام وى باقى و بعنوان وقت نماز حاجى معرفى مىشود ، و قبرش در وادى السلام است .
و فرزند او « 1 » آقا ميرزا علىمحمد 37 سيدى با كفايت بموجب ( ص 1 ) و جليل القدر بوده ، و پس از تحصيلات علوم ؛ در قريه بترويج و در مسجد آن معروف به مسجد ملا محسن كه از مساجد بزرگ سهده است امامت داشته ، و در رجب سنه 1342 در حدود هفتادسالگى وفات كرده ، و در بقعهئى كه پشت مسجد خودش مىباشد دفن شده . و دختر او 38 زوجهء سيد محمد حسين 38 كه در ( 1303 ) بيايد و مادر سيد محمد جعفر 39 آيت ميردامادى مؤلف اين « رسالهء نسبنامه » است .
و فرزند كوچكتر حاجى ميرزا محمد رحيم كبير 33 مرحوم مير سيد عبد اللّه 34 سه دهى صاحب اين عنوان است ، و او بهطورىكه در اين رساله ( ص 6 ) نوشته از علما و فقها بوده و در سنه هزار و صد و شصت و پنج - مطابق ( 1130 - 1131 ) شمسى - در زمان كريم خان زند متولد شده ، و پدرش شش ماه پيش از تولد وى در خواب ديده كه بايد نام او را عبد اللّه بگذارد ، و او پس از بزرگ شدن و تحصيل علوم مقدماتى در نزد آقا محمد باقر بهبهانى و ميرزاى قمى درس خوانده و « كتابى در رجال » تأليف كرده ، و سالها در سهده امام جمعه و جماعت بوده ، و در أواخر عمر در اصفهان منزوى شده تا اينكه فرزندش سيد احمد در سهده بيمار گرديد و او بعيادت وى در سهده آمده ، و چون او را در شدت مرض ديد دعا كرد كه اگر وفات اين فرزند حتم است من پيش از او بميرم ، و پس از چند ساعت پدر و پسر هر دو در بيست و دويم ماه محرم الحرام اين سال - مطابق ( . . . ) اسد ماه برجى - وفات كردند ، و در قريهء خوزان سهده در بقعهء مخصوصى دفن شدند ، و اينك آنجا مزارى معين و معلوم و زيارتگاه عموم است و صندوقى بر قبر آنها نهاده و به مزار مير عبد اللّه معروف است ، و اين بقعه در وسط قريه پهلوى خيابان افتاده ، و سابقا قبرستان عمومى بوده و پس از دفن مير سيد
هامش
( 1 ) فرزند بزرگتر حاج ميرزا محمد حسين : عالم جليل مرحوم آقا سيد حيدر على مذكور در « نقبا : 692 » بوده كه در ( 1326 ) بيايد . م .