متتبعين است . شرح احوالش را خود در « منتهى المقال » باب الكنى در ص 348 نوشته و آنجا چنانكه اشاره بدان نموديم از قول پدرش خود را از احفاد شيخ بزرگوار ابن سينا ذكر كرده ، و بعد از آن بنقل همان منتهى و مآخذ ديگر در چندين كتاب مانند « روضات الجنات : 415 » و « مستدرك الوسائل 3 : 402 » و « هدية الاحباب : 29 » و « الكنى و الالقاب 1 : 119 » و « منتخب التواريخ ، باب 5 ص 227 » و « مصفى المقال : 394 » و غيره نوشتهاند و چندان چيزى زيادتر از آنچه خود نوشته غير از تاريخ وفات در آنها ندارد ، و بالاخره آنچه از جمع بين همه آنها برمىآيد اينكه وى در ماه ذى الحجة الحرام سنه هزار و صد و پنجاه و نه مطابق . . . ( قوس - جدى ) ماه برجى سنه 1125 شمسى در غاضريه چنانكه در مصفى المقال است متولد شده و در « منتهى المقال » و هدية الاحباب تولدش را در كربلا نوشتهاند و ظاهرا مقصود از غاضريه نيز كربلا باشد كه نام قديم آن بوده . وى در نزد چندين نفر از علماء آن عصر همچون آقا محمد باقر بهبهانى و آقا سيد على كربلائى درس خوانده و چنان كه خود در ديباچهء منتهى فرمايد با ملاحظه احوال هريك از آنان در خود كتاب وى تعبير از آقا محمد باقر به الاستاد العلّامة و از سيد بحر العلوم ببعض أفاضل العصر و از آقا سيد محسن كاظمينى ببعض أجلاء العصر و از آقا سيد على به السيد الاستاد نموده ، و چندين كتاب تأليف فرموده :
اول « ترجمهء رساله فارسى مناسك حج » آقا محمد باقر استادش به عربى .
دوم « ترجمه رساله وسطى » از پنج رساله آقا محمد على بهبهانى كه همه فارسى است نيز در مناسك حج به عربى .
سوم « رسالهء در واجبات حج » و محرمات و مكروهات آنكه آن را از « رياض المسائل » آقا سيد على انتخاب و اختصار نموده .
چهارم كتاب « زهر الرياض » در طهارت و نماز و روزه به فارسى كه هم آن را از « رياض المسائل » انتخاب كرده در « الذريعة 12 : شماره 495 » فرمايد خودش در رجالش نام آن را زهر الرياض نوشته لكن در بعضى جاها آن را زهرة بتاء نوشتهاند ، و هم در اين محل و نيز ( ج 4 شماره 498 ) فرمايد كه مولوى مهدى حسين آن را بلغت اردو ترجمه نموده .
پنجم كتاب « العذاب الواصب على الجاحد الناصب » در رد كتاب « نواقض الروافض » تأليف ميرزا مخدوم شريفى كه آن را در رد شيعه نوشته بود . در « فوائد
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 594
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص٥٩٤