خورد ، كوزه بيفتاد و شكست ، رابعه ( رح ) فرياد برآورد و گفت " اى خداوندا ! اين ضعيفه را هلاك مىكنى " هاتف آواز داد كه اى رابعه اگر خواهى كه خزائن روى زمين را در جيب تو نهم اما اندوه خود را از تو برگيرم زيراكه اندوه ما و مراد دنيا در يك دل جمع نشود ، رابعه ( رح ) فرياد برآورد و گفت " خداوندا ! اگر خزائن روى زمين را به من دهى و كليد هشت بهشت را به من دهى ، بيك اندوه تو كه فرياد شوق تو برآرم بدان برابر نكنم " - هاتف آواز داد كه اى رابعه ! چون اندوه مرا قبول كردى ، در بلا صبر كن « الف » در تذكرة الابرار آورده است كه رابعه بصرى ( رح ) در تمام عمر روز و شب در دو وقت از عبادت فارغ نشستى ، يكى از وقت صبحدم تا طلوع آفتاب ، دويم بعد از نماز عصر تا غروب آفتاب و درين وقتها مناجات كردى و مىگفتى خداوندا ! بعبادت خود ترا توانگر نمىگردانم و خود را بدان از دوزخ نمىرهانم بلكه تا جاى تأسف و پشيمانى نمانده باشم " « ب » و در ارشاد الطالبين شيخ جلال الدّين تانيسرى ( رح ) آورده است كه عشاق ( شطار از زهد بپرهيزند ) « ج » و از رياضت بگريزند و كشف و كرامات را به خود « د » نخرند و مقيد به چيزى نگردند و بريده و دريده از همه جانبازند نه آنكه ايشان از عبادت و زهد و تقوى و رياضت احتراز كنند و ذميمه دانند بلكه جان كندن « ه » و خوف خوردن « و » و گم شدن « ز » و پيش از مرگ بميرند « ك » و به حق رسيدن « ل » آنجا اكثر مدعيان سلوك و جهال صوفيه راه خطا كردهاند و گمراه ابد شدهاند ، نعوذ باللّه منها . و در تذكرة الابرار آخوند درويزه عليه الرحمة و الغفران آورده است " كسانى باشند كه آواز ديو و پرى شنوند و يا خوابى بينند دعواى پيرى و مريدى كنند كه ما ماموريم بدين كار من عند اللّه تعالى يا ما را پيغمبر عليه السلام بدين امر كرده يا فلانكس كه از دار فنا بدار البقا رحلت نموده ، حاضر آمده ما را اذن و ارشاد داده ، بدان و آگاه باش كه اين جمله از القاء نفسانى و اغواى شيطانى است كه اين
هامش
( الف ) تذكرة الابرار ص 60
( ب ) ايضا ص 66
( ج ) ايضا ص 65 .
( د ) بجوى نخرند ( ايضا ص 65 )
( ه ) كننده
( و ) خورند
( ز ) شوند
( ك ) عر - به مردن
( ل ) رسند