حضرت مولانا شمس الدّين تبريزى روح الله روحه :
نام شريف ايشان محمد بن على بن مالك « الف » است - گفتهاند " هنوز در مكتب بودم پيش از بلوغ اگر چهل روز بر من مىگذشت از عشق سيرت محمدى ( ص ) مرا آرزوى طعام نمىشد و اگر سخن طعام مىگفتند بدست و سر منع آن مىكردم « ب » " - مريد شيخ ابو بكر شالباف تبريزى ( رح ) اند و بعضى گفتهاند مريد شيخ ركن الدّين سنجاسىاند كه پير اوحد الدّين كرمانىاند و بعضى گويند مريد بابا كمال خجندى ( رح ) بودند - حضرت مولانا عبد الرّحمن جامى فرمودهاند احتمال دارد كه بصحبت همه رسيدهاند و از همه تربيت يافته باشد . مولانا جلال الدّين رومى ( رح ) را كمال يگانگى به ايشان بود و هميشه با هم صحبت مىداشتند و در اشعار خود همه ستايش ايشان كردهاند و اكثر در روز و شب بصوم و حال مىنشستهاند - وفات ايشان در سال ششصد و چهل و پنج هجرى .
حضرت مخدوم جهانيان قدس الله سره :
نام ايشان سيد جلال است موافق نام جد ايشان ، اول بار كسى كه ازين قبيله از بخارا به هندوستان آمده جد ايشان سيد جلال بخارى ( رح ) مىگفتند - چون اينجا آمدند مريد شيخ بهاء الدّين زكريا ملتانى ( رح ) شدند ، از بزرگان و سادات صحيح النّسب و جليل القدر و جامع علوم ظاهرى و باطنى بودند و ايشان را سه فرزند بودهاند يكى سيد احمد و دوم سيد بهاء الدّين ، سيم سيد محمد و سيد كبير را دو فرزند رشيد قابل و سعادتمند بوده يكى قطب و غوث وقت شيخ المشايخ و مشرف اهل زمانه و در روزگار يگانه مفرداند ، از بيان و عيان مخدوم جهانيان ، دوم قتال ( رح ) كه ايشان هم از اولياى كبار بودهاند - اگرچه مخدوم جهانيان را تربيت ظاهر و باطن پدر ايشان نمودهاند امّا مريد شيخ ركن الدّين « 168 » بن صدر الدّين بن بهاء الدّين زكريا ملتانى ( رحمهم اللّه ) اند و
هامش
( الف ) ملكداد ( ر ك به نفحات الانس و سفينة الاولياء )
( ب ) نفحات الانس ص 464
( 168 ) شيخ ركن الدّين ( رح ) در سال 637 ه تولد يافت و در سال 734 ه درگذشت و در مقبرهاى كه سلطان غياث الدّين ( متوفى 1325 م ) براى خودش ساخته بود مدفون گشت ( احوال و آثار بهاء الدّين زكريا ملتانى ص 55 )