مقبول است - وفات ايشان شب جمعه ماه شوال سال ششصد و نود هجرى بود و قبرش در بيرون شهر شيراز است .
شيخ بديع الدّين مدار رحمة اللّه عليه :
لقب ايشان مدار است ، مريد شيخ محمد طيفورى شامى « الف » اند - نسبت ارادت ايشان بسبب كبر سن يا جهت ديگر به پنج يا شش واسطه به حضرت رسالتپناه صلى اللّه عليه و آله و سلم مىرسد ، « ب » غرائب احوال و عجائب اطوار و مقامات بلند و كرامات ارجمند داشتهاند و بزرگى شاه مدار زياده از آن است كه در تقرير و تحرير درآيد - گويند كه دوازده سال طعام نخوردهاند و لباس كه يكبار مىپوشيدند ديگر احتياج شستن نمىشد و هميشه سفيد و پاكيزه مىماند - شيخ عبد الحق دهلوى ( رح ) نوشتهاند كه ايشان در مقام صمديت بودند و آن مرتبهء سالكان است و از جهت جمال و كمال كه حق تعالى ايشان را عطا فرموده بود ، هرك را نظر بر روى مبارك ايشان افتادى بىاختيار سجود كردى ، ازينجهت هميشه برقعه بر روى داشتى - وفات ايشان در ماه جمادى الاولى سال ششصد و چهل هجرى بود و قبر ايشان در موضع مكنپور كه از توابع قنوج است واقع شد و هر سال در ماه جمادى الاولى كه عرس ايشان است قريب پنج يا شش لكه مردم مرد و زن و كبير و صغير از اطراف در آن روز به زيارت روضهء شريفه ايشان با علمها بسيار جمع مىشوند و همه نذر و نياز مىآرند و كرامات عجيب الحال نيز صادر مىشود - « 167 » پدر شاه مدار شيخ على ابن شيخ طيفور ابن شاه قطب ابن اسماعيل بن محمد بن حسن بن على طيفورى صغرى بن بهاء الدّين بن محمد شاهمير
هامش
( الف ) غح ، عر - شافعى ولى شامى درست است ( ر ك اذكار ابرار )
( ب ) شيخ بديع الدّين مدار از شيخ محمد طيفور شامى و او از شيخ يمين الدّين شامى و او از امام عبد اللّه علمدار و او از صديق اكبر رضى اللّه عنه ( اذكار ابرار ص 74 ) - محمد غوثى همين سلسله را قريبترين قرار داده است
( 167 ) تذكرهنگاران بعضى از حركات و بدعات غير شرعى را نيز به سلسله مداريه منسوب كردهاند چنان كه در اذكار ابرار مذكور است كه مقلدين مشرب مداريه از محرمات شريعت پرهيز نمىكنند و برهنگى و بىحجابى در مشرب اين گروه از نصف آخر قرن دهم هجرى ظهور كرده است كلمهء توكّل -