من از زبان بشنوم « الف » و مواجه توقيع خود بكنم - خدام خليفه را دشوار آمد ، گفتند " اى جوان ! كبار ائمه بىديدار شهادت نوشتند تو چرا فضولى مىكنى ؟ " امام گفت " لها ما كسبت و لكم ما كسبتم " ايشان با وى همچنان الحاح و درشتى مىنمودند و امام مىگفت البتّه بىديدار خليفه گواهى ننويسم كه درست نيست و از گفتار امام و درشتى خدام خليفه شنيد و از خدام باز پرسيد ، خادمان صورت حال با وى بگفتند ، خليفه را پسند افتاد سخن امام و خليفه از خانه بيرون آمد ، در مجلس با امام شعبى ( رح ) در مكالمه آمد و گفت " چه گوى كه در شهادت ديدار شرط است يا نى ؟ " امام گفت شرط است ، خليفه گفت پس تو چرا از ما سؤال نكردى و بىديدار من گواهى نوشتى ؟ گفت بر " قول خدام اعتماد كردم و دانستم كه دروغ نگويند و نيز گستاخى « ب » نكردم و از خليفه ديدار نخواستم " ، خليفه گفت " اين سخن از حق دور است " و امام شعبى در آن وقت قاضى بود ، خليفه گفت " تو شايستهء قضا نيستى و اين جوان از تو شايستهتر است به قضا " و خليفه منصور بود ، انديشه كرد كه قضا به كسى ديگر بدهد ، فرمود كه نام چند از ائمه كه شايسته قضااند بنويسند و بوى دهند تا از ايشان هركدام كه شايسته باشد قضا را بوى دهند ، پس احتياط كردند ، چهار كس را اختيار كردند كه ايشان مقبول علماء بودند ، يكى امام ابو حنيفه ، دويم سفيان ثورى سوم مشعر بن حرام ، « 127 » چهارم شريك ( رحمهم اللّه ) « 128 » واقعه را پيش
هامش
( الف ) سع ، غح ، مظ - بنشودم
( ب ) سع - گستاخى
( 127 ) اصلا مسعر بن كدام است و ابو سلمه مسعر بن كدام بن ظهير بن الحارث بن عبد اللّه بن عمر و بن عبد مناف بن ملال بن عامر بن صعصعه در كوفه در سال 152 ه وفات يافت ( طبقات ابن سعد حصه ششم ص 385 - ) از سفيان بن عينيه مروى است كه هيچكس را افضل از مسعر بن كدام ( رح ) نديدم ( حلية الاولياء ج 7 ص 209 ) .
( 128 ) ابو عبد اللّه شريك بن عبد اللّه بن ابى شريك حارث بن اوس بن حارث بن الاذهل بن وهبيل بن سعد بن مالك بن النّخع ، و نخع قبيلهايست بزرگ از مذحج ، ولادت ايشان بمقام بخارا در سال 95 ه واقع شد و در كوفه و اهواز بر منصب قضا فائز بوده در سال 177 ه در كوفه وفات يافت - خليفه هارون الرّشيد از حيره آمده بر او نماز خواند - جد شريك ابى شريك الحارث در غزوهء قادسيه شهادت يافت ( وفيات الاعيان ج 2 ص 464 تا 68 ) و طبقات ابن سعد حصه ششم ص 40 ) - براى احوال وى رجوع كنيد به تاريخ بغداد ج 9 ص 279 تذكره الحفاظ ص 232 ميزان الاعتدال مؤلفه علامه ذهبى طبع اول بيروت 1382 ه ج 2 ص 270 - البداية النّهايه ج 10 ص 171 .