اشهد انّ محمّد رسول اللّه و بعد از آن بفرمودهء حضرت ( صلى اللّه عليه و آله و سلم ) مقابل روى مباركش آمدم و سرگذشت خود عرض نمودم ، تعجب نمود و مىخواست كه اصحاب صورت واقعهء من بشنوند و من شرح حال خود مىگفتم و ياران استماع مىنمودند - يك روز آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم مرا گفت كه خود را ازين خواجه خلاص كن ، من از خواجه التماس نمودم كه مرا مكاتب گردانيد و بعد از مبلغ بسيار و مضايقهء بيشمار راى خواجهء من بر آن قرار يافت كه صد نهال « 108 » خرما براى ما بنشان و بپرور تا ببار آيد و چهل اوقيه زر مرا بده تا از قيد رقبت خلاص شوى چون كيفيت حال معروض آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم گشت به اصحاب خطاب كرد « الف » كه برادر خود را امداد كنيد ، ياران در امداد من اتفاق نمودند ، سه صد نهال خرما فضيل به من داد ، آنكه حضرت رسالتپناه صلى اللّه عليه و آله و سلم مرا گفت " برو بيخهاى « ب » نهال فروبر ، چون تمام شود مرا خبر كن " من بفرمودهء وى قيام نمودم ، آنكه حضرت رسالتپناه صلى اللّه عليه و آله و سلم تشريف فرمود ، مجموع آن نهال را بدست مبارك خود نشاندند « ج » و بخداى كه جان سلمان رض در قبضهء قدرت اوست كه هيچكدام از آن خطا نگرديد و از جملهى آن سهصد نهال يكى باهتمام عمر بن الخطاب رضي اللّه عنه نشانده بود و در سال اول همه بار آورد مگر آن نهال كه بدست عمر رضي اللّه عنه نشانده بود - چون آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم بر آن نهالها گذشت همه را پرميوه ديد به غير از نهال عمر ( رض ) ، پس حضرت صلى اللّه عليه آله و سلم فرمود " ما لها بنخل ؟ " چيست حال آن يك درخت ؟ عمر رضى اللّه عنه گفت كه اين من نشاندهام ، « 109 » آنوقت « د » پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمود " آن نهال را
هامش
( الف ) سع ، مظ - ( كرد ) ندارد
( ب ) سع ، مظ - بيخها
( ج ) سع ، غح ، مظ - نشانيد
( د ) سع ، مظ - از
( 108 ) در تعداد نهال اختلاف است ، در روايت ابن عباس سيصد مذكور است ( مسند احمد ج 5 ، ص 443 و ابن هشام ج 1 ، ص 144 ) - ولى ابن سعد در طبقات ج 5 ، ص 235 و امام احمد در مسند خويش ج 4 ص 440 بروايتى پانصد هم نقل فرمودهاند ، يكصد در هيچ روايتى يافته نشد
( 109 ) روايت مذكوره در مجمع الزوائد و شمايل ترمذى مسطور است ( سيرت سلمان ص 67 ) ولى در طبقات ابن سعد ج 4 ، ص 235 و مسند احمد ج 5 ، ص 440 از حضرت سلمان رضى اللّه عنه مرويست كه نخلى كه خوشه نياورده بود وى خودش نشانده بود ( نه كه حضرت عمر رضى اللّه عنه )