كه نيت در عرس اين كند كه پيش پير بدين واسطه خود را ياد مىدهانم كه مرويست كه كسى چيزى بروح كسى بدهد و يا بخواند فرشتگان عرض آن طبقهاى پرنور در گور او پيش آورند و بگويد فلانكس ترا هديه فرستاده است ، « الف » و در روز عرس صوم را اشد كراهيت دانستند و از غفلت و سلب نعمت ديدهاند و در روز عرس مصطفى صلى اللّه عليه و آله و سلم روزه نهايت كراهيت داشت تا هركه روزه دارد و افطار نكند ذلت خورد و اگر يكى بروح يكى طعام كند بايد كه اول ديگران را بخوراند و خود بطفيل ديگران بخورد و چون مريدى يا كسى ديگر بروح پير طعام كند بايد كه ديگران به چيزى اندك و بسيارى بدانچه توانند شريك شوند بدين نيت كه بطفيل آن عرسكننده از مايان « ب » نيز مقبول شود و او بدين نيت بستاند شايد كه بطفيل ايشان از من مقبول شود و مريدان را واجب است كه در روز عرس پير پاك و پاكيزه و آراسته باشند ، اگر توانند جامهاى نو پوشند و مشتاقوار خدمت كنند و سعادت دوجهانى در آن بينند و هرچند كه كارى دشوارتر و كمينهتر نصيب يكى آيد ، بايد كه خوشتر شود ، لائق نعمت بيشتر شود بر حكم حديث پيغمبر عليه السّلام " اجركم على قدر سعيكم " يعنى مزد بر مقدار مشقت شما است و تا تواند اجنبى را روز عرس پير خدمت كردن ندهند به حدى كه مريد آن ما تقدم را اگر تنگه زرى دادند تا يك صحنك يكبار گرفتن دهند ايشان نمىدادند كذا فى زينة المريدين فى آداب السالكين .
القصّه بعد از آنكه ثوبيه ( رض ) چندگاه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم را ، حليمه ( رض ) بنت عبد اللّه بن زؤيب بن الحارث بن رزام بن ضره بن سعيد بكر بدين دولت « 25 » فائض گشت - كيفيت اين واقعه چنان بود كه عادت اهل مكه و
هامش
( الف ) مجمع الزوائد ج 3 ص 139 .
( ب ) عر ، مظ - خود .
( 25 ) حليمه بنت ابو ذويب عبد اللّه بن الحرث بن شجنه بن جابر بن زرام بن ناصره بن قصيه بن نضر بن سعد بن بكر بن هوازن بن منصور بن عكرمه بن خصفه بن قيس بن غيلان ( سيرة ابن هشام ج 1 ص 109 ) - علامه حافظ ابن كثير گويد كه حليمه قبل از بعثت رسالتمآب صلى اللّه عليه و آله و سلم رحلت كرده بود ولى اين روايت محل نظر است زيراكه علامه ابن عبد البر در استيعاب ( طبع حيدرآباد دكن 1326 ه ج 2 ص 714 ) روايتى از عطا بن يسار ( رض ) آورده است كه مادر رضاعى آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم حليمه سعديه در جنگ حنين در خدمت اقدس حاضر شد ، آن حضرت صلى -