را جمهور ارباب سير و تواريخ بر آن متفقاند كه اول كسى كه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم را بعد از آمنه ( رض ) شير داد ثوبيه ( رض ) بود كه كنيزك ابو لهب بود و پسر ثوبيه كه شير او آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم خورده مسروح نام داشت و ميان حمزه رضى اللّه عنه و ابو سلمه مخزومى و عبد اللّه حجش « الف » اسدى و ميان پيغمبر ما عليه الصّلاة و السّلام اخوت رضاعيه از آن سبب بود كه همه شير از پستان ثويبه خوردند و آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم از مدينه جهت ثوبيه ( رض ) خرج و جامه مىفرستاد و اصحاب سير بر آن رفتهاند كه هفت روز اولا شير مادر خود خورده و هفت « ب » روز ديگر شير ثوبيه ( رض ) و در بعضى روايات مىگويند كه چون آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم سهروزه شد ثوبيه ( رض ) بارضاع او مفتخر گشت و بدان عمل مبارك اقدام مىنمود تا باوان ارضاع حليمه ( رض ) و اللّه اعلم .
نقل است كه اين ثويبه ( رض ) در شب ولادت حضرت نبوت پناه صلى اللّه عليه و آله و سلم خبر ولادت آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم با ابو لهب برد ، ابو لهب در شب ولادت حضرت ( ص ) بمژدگانى او را آزاد كرد ، به جهت آن اعتاق هر شب دوشنبه كه اعتاق ثويبه ( رض ) در آن شب بتحقيق پيوسته بود ، تخفيف در عذاب ابو لهب واقع مىشود . روايت است از ابن « 24 » عباس رضى اللّه عنهما بن عبد المطلب كه گفت بعد از مرگ ابو لهب را در خواب ديدم ، پرسيدم كه حال تو چيست ؟ گفت از آن روز باز كه كشتى حيات من در گرداب ممات افتاد ، در تلاطم امواج عذاب و عقوبت
هامش
( الف ) يعنى عبد اللّه بن حجش ( كذا فى روض الانف )
( ب ) در معارج النبوة ص 50 بيست و هفت روز و در مدارج النّبوة و ديگر كتب سير چند روز نوشته است .
( 24 ) راوى اين حديث حضرت عروة رضى اللّه عنه است و بينندهء خواب حضرت عباس بن عبد المطلب بود نه كه ابن عباس ( كه عموما در كتب احاديث براى عبد اللّه بن عباس رضى اللّه عنهما نوشته مىشود ) - اين حديث در بخارى الصّحيح باب « و امهاتكم الّتى ارضعنكم » موجود است ولى آنجا در متن حديث نام بينندهء خواب مذكور نيست " بلكه اريه بعض اهله " نوشته و در حاشيه آن شيخ الحديث مولانا احمد على سهارنپورى ( رح ) هو العباس نوشته است ، همچنين مؤلف روضة الصّفا و ابن كثير در البداية و النهايه ج 2 ص 273 و علامه سهيلى در روض الانف شرح سيرة ابن هشام و علامه قسطلانى ( رح ) در مواهب نوشته است .