گرفتارم ، فامّا در هر شب دوشنبه كه اعتاق ثويبه ( رض ) در آن شب واقع شده تخفيف آز عقوبت من حاصل مىآيد و مرا از ميان دو انگشت سبابه و وسطى قطرهء آب چشانند و به آن آب از آتش دوزخ خلاص شوم - چونكه ابو لهب كافر و معندب را از خوشى ولادت آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم اين فائده روى مىنمايد البتّه مؤمن مخلص چون روز مولد آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم خوشى كند و قدر طاقت خود خرج كند هرآيينه به ثواب عظيم برسد - ازينجهت در بلاد اسلام روز مولد خوشى مىكنند و مال فراوان هديهء آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم مىفرستند و تخصيص روز مولد اگر « الف » چه از شرع ثابت نيست و بدعت است لكن حسنه است و اول كسى كه اين بدعت كرد شيخ عمر « ب » ارخيلى بود در حدود ثلاثمائه - روز مولود از زبان شيخ جنيد بغدادى ( رح ) كه امروز چه روز مبارك است كه وجود شريف آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم به دنيا آمده فىالجمله تصدق و توسقت از حكم معتاد نمود ، تابعان او همچنان كردند و از آنجا در همه آفاق منتشر شد ، امّا آنچه اهل هند روز وفات تخصيص مىكنند و عرس مىنامند بدعت است كه منشأ آن معلوم نشده و از بعضى استادان شنيده شد كه اولى آنست كه روز تخصيص نكنند چه كفرهء هند نيز بارواح اموات خود مىكنند هكذا فى شواهد النّبوة . مرويست از امير المؤمنين « ج » على كرم اللّه وجه كه حضرت رسالتپناه « د » ( صلى اللّه عليه و آله و سلم ) در وصايا مرا فرمود كه يا على ! هركه از امتيان « ه » بعد از نقل من بروح من طعام بفرستد ، نعمت بر وى فراخ شود و هركه آب دهد جمله كارهاى دشوار وى آسان شود و هركه حلوا يا شيرينى يا ميوه بروح من دهد نعمت او را هرگز زوال نباشد و از سكرات موت و عذاب قبر و هول قيامت نجات يابد و هركه دوازدهم ربيع الاول وقت چاشت دو ركعت نماز بروح سيد المرسلين صلى اللّه عليه و آله و سلم بگذارد و
هامش
( الف ) سع ، غح ، مظ - ( چه ) ندارد .
( ب ) عر ، مظ - شيخ عمر رضى اللّه عنه .
( ج ) سع ، غح ، مظ - بر ارواح .
( د ) سع ، مظ ، ( پناه ) ندارد .
( ه ) سع ، مظ - امتان .