نمىتوان شد ، و بعد از اين سخنان ، وزير و پادشاه راه نجات پيش گرفته به سعادت ابدى فائز « 1 » گرديدند . « 2 »
مؤلّف گويد : شايسته ديدم در اين مقام براى زيادتى بصيرت مؤمنان تبرّك جويم به ذكر چند كلمه از يكى از خطب شريفهء امير مؤمنان عليه السّلام قال : « احذروا هذه الدّنيا الخدّاعة الغدّارة الّتى قد تزيّنت بحليّها ، و فتنت بغرورها ، و غرّت بآمالها ، و تشوّقت لخطّابها فاصبحت كالعروس المجلوّة و العيون اليها ناظرة و النّفوس بها مشغوفة و القلوب اليها تائفة ، و هى لازواجها كلّهم قاتلة فلا الباقى بالماضى معتبر و لا الاخر بسوء اثرها على الاوّل مزدجر « 3 » ؛ اى مردم ، در حذر باشيد از اين دنياى فريبندهء مكر كننده كه خود را آرايش كرده به زينتهاى خود ، و ربوده است دلها را به باطلهاى خود و فريفته و بيهوده اميدوار كرده به اميدهاى خود ، و خود را آراسته و بر محلّى برآمده تا بنگرد به كسانى كه خواستگارى مىكنند او را ، پس گرديده است مانند عروس جلوه داده شده و چشمها به سوى او نظر افكندهاند و نفوس ، شيفتهء او شدهاند و دلها به سوى او آرزومند گشتهاند و او تمامى شوهرهاى خود را كشته است « 4 » ؛ پس نه اشخاصى كه باقى هستند از گذشتهها عبرت مىگيرند و نه آنهائى كه در آخر هستند به سبب بدى اثر دنيا با اشخاصى كه در اوّل بودند ، خود را از او باز مىدارند » .
پس حضرت بيان فرمود دنائت و پستى دنيا را به آنكه خداوند تعالى دنيا را از اولياء و دوستان خود گرفت و گسترانيد براى دشمنان خود ، پس گرامى داشت پيغمبر خود محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را هنگامى كه از گرسنگى سنگ بر شكم خود مىبست ، و موسى عليه السّلام كليم خود را كه از گرسنگى گياه بيابان مىخورد به نحوى كه سبزى آنها از زير پوست شكمش ديده مىشد از كثرت لاغرى و كمى گوشت بدنش ، پس آن حضرت به برخى از زهد انبياء و اعراضشان از دنيا اشاره كرد .
هامش
( 1 ) - رستگار ، پيروز .
( 2 ) - بحار الانوار ج 78 ص 412 - 410 .
( 3 ) - سفينة البحار ج 1 ص 466 مادّه دنيا .
( 4 ) - از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه فرمود : دنيا ممثّل شد براى حضرت عيسى به صورت زن كبود چشمى . پس حضرت از او پرسيدند : چند شوهر كردهاى ؟ گفت : بسيار است عدد آنها . فرمود : همگى را طلاق گفتهاى ؟ گفت : نه ، بلكه همگى را كشتم . حضرت عيسى فرمود : واى بر شوهران باقى تو كه چگونه عبرت نمىگيرند از شوهران گذشتهء تو . ( منه ) ، بحار 78 / 311 عنه ميزان الحكمة 3 / 332 ح 6010 .