اسكندرى متولد شد به ديهء ناصرهء الخليل از قرارى بيت المقدس . . . و آن زمان كه متولد شد ، پيغمبر بود و هيچ پيغمبر را غير از او پيش از بلوغ ، بلكه پيش از چهل سالگى ، پيغمبرى نبوده . چون سىساله شد ، به فرمان خداى تعالى از ولايت دمشق به بيت المقدس رفت و انجيل به دو منزل شد و خلق را به خدا مىخواند . جهودان از او معجزه خواستند . خفاش را از گل ساخت و باد درو دميد ؛ بپريد و اكمه و ابرص را كه طبيبان از معالجه او عاجز بودند ، بينا و درست گردانيد ؛ و سام بن نوح را به التماس ايشان زنده كرد تا به پيغمبرى او گواهى داد . . . ديگر باره عيسى با بيت المقدس آمد .
جهودان قصد كشتن او كردند ؛ بگريخت . جهودان از حواريان ، شمعون را بگرفتند و عيسى ( ع ) را از او طلبيدند ؛ نشان نداد و در عيسى ( ع ) كافر نشد . يودس ( يهوداى اسخر يوطى ) را بگرفتند . او سى درم رشوت بگرفت و عيسى ( ع ) را بديشان نمود . . .
حق تعالى عيسى ( ع ) را از چشم ايشان پنهان كرد و صورت بر ايشوع - مهتر جهودان - افكند . . . هر چند فرياد كرد كه ايشوعم ، فايده نداد . ايشوع را صلب كردند و عيسى به آسمان رفت . عمرش سى و دو سال و يك ماه بود .
( تاريخ گزيده ، حمد الله مستوفى ، ص 57 به اختصار )
اواجد الى النار . . . :
( ص 104 ) . مأخوذ از آيهء مباركهء
« لَعَلِّي آتِيكُمْ مِنْها بِقَبَسٍ . . . »
( 10 / 20 سورهء طه ) .
عبد الله مبارك : ( ص 104 )
. ابو عبد الرحمن ، عبد الله بن مبارك مروزى ؛ زاهد و فقيه و محدث مشهور ايرانى متولد به سال 118 ، متوفى به سال 181 ه . ق ( حاشيهء عوارف المعارف ، به نقل از الاعلام زركلى ، ص 256 ، الفهرست ، ص 332 ؛ حليه ، ج 8 ، ص 162 ) . او را شهنشاه علما گفتهاند . در علم و شجاعت خود نظير نداشت و از محتشمان اصحاب طريقت بود و از محترمان ارباب شريعت ؛ و در فنون علوم ، احوالى پسنديده داشت . او را تصانيف مشهور است و كرامات مذكور ( تذكرة الاولياء ، ج 1 ، ص 166 )