ابوبكر وراق : ( ص 99 )
. ابوبكر محمة بن عمر الوراق ، از بزرگان مشايخ بود و از زهاد ايشان ؛ و مشايخ او را « مؤدب الاوليا » خواندند ( ص 179 كشف المحجوب ) . به بلخ مقيم بود و صحبت احمد خضرويه و پيران ديگر كرده بود و وى را اندر رياضت تصنيفهاست .
( ترجمهء رسالهء قشيريه ، ص 62 ؛ تذكره ، ص 534 ؛ طبقات الصوفيه ، ص 117 )
يحيى معاذ : ( ص 100 )
. يحيى بن المعاذ الرازى ، مكنى به ابو زكريا و ملقب به واعظ ( متوفى به سال 258 ه . ق مدفون به نيشابور ) . از وعاظ اهل تصوف و به عقيدهء گروهى از مشايخ ، در علم و عمل ، قدمى راسخ او را بود و به لطايف و حقايق مخصوص بود و به مجاهده و مشاهده موصوف بود و صاحب تصنيف .
( تذكرة الاولياء ، ص 361 ؛ ترجمهء رسالهء قشيريه ، ص 43 ؛ طبقات الصوفيه ، ص 101 و 102 )
ثابت بنايى : ( ص 101 )
. ابو محمد ثابت بن اسلم بنانى ، از تابعان و معاصر حسن بصرى و انس بن مالك ؛ و به روايت صفة الصفوة ، از پارساترين مردان روزگار خود ( متوفى 123 ه ق )
( حاشيه تذكره ، ص 829 ، دكتر استعلامى )
حسن بصرى : ( ص 101 )
. ابو سعيد الحسن البصرى از كبار تابعين ؛ و در زهد و ورع و خوف و علم مشهور بود . صد و سى نفر از كبار صحابه را ديده ؛ و مادرش از موالى ام سلمه - زن پيغمبر - بود . چون در ابتدا گوهر فروش بود ، او را حسن لؤلؤى نيز مىگفتند . سال تولد وى را قريب 31 هجرى و سال وفاتيش را يكصدوده و يا هشتاد و نه نوشتهاند .
بيشتر سلسلههاى صوفيه را به او و مىرسانند و با اينحال بعضى منكر اويند .
( مصيبتنامه ، ص 208 ، به نقل از طرائق ، ج 2 ، ص 27 ؛ سفينة الاولياء ، ص 31 )
حامد لحاف ( لفّاف ، لوّاف ) : ( ص 101 )
. حامد بن محمود بن حرب نيشابورى ، از قاريان و راويان خراسان در قرن سوم هجرى ( متوفى 266 ه . ق ) ( تذكرة الاولياء ، ص 849 ، دكتر