استعلامى ) . در حواشى ترجمهء رسالهء قشيريه ، « حامد لفاف » آمده است .
سهل بن عبد ا . . . : ( ص 103 )
. سهل يا سهيل بن عبد اللّه تسترى ، مكنى به ابو محمد ، از كبراى مشايخ و علماى ربانى و مريد ذوالنون مصرى . با خال خود محمد بن سوار صحبت داشت و از اقران جنيد بود و پيش از وى از دنيا رفت .
وفاتش در ماه محرّم سال 238 هجرى اتفاق افتاد و عمرش 80 سال بود . طريقهاى از تصوف به نام طريقهء سهيليه به او منسوب مىباشد كه بناى آن بر رياضت و مجاهده است .
( حاشيهء مصيبتنامه ، ص 420 ، به نقل از نفحات الانس ، ص 66 ؛ سفينة الاولياء ، ص 133 ؛ و رك . تذكرة الاولياء ، ص 304 ؛ رسالهء قشيريه ، ص 39 ؛ طبقات الصوفيه ، ص 133 )
شبلى : ( ص 103 )
. ابوبكر شبلى ، از مشاهير اهل تصوف ؛ نامش جعفر بن يونس يا دلف ابن جحدر و يا دلف بن جعفر مىباشد ؛ ولى بر قبر وى در بغداد ، جعفر بن يونس نوشته شده است . شبلى ، مريد جنيد بود و بر دست خير نساج توبه كرد . هم عالم ، هم فقيه بود و هم اهل تصوف و هم مجلس مىگفت و مذهب مالك داشت . عبد اللّه انصارى گفت كه شبلى ، مصرى بود ؛ بعد به بغداد آمد . ولى در طبقات السلمى نوشته شده كه او خراسانى الاصل و بغدادى المنشأ است . به اين معنى كه اصلش از اسروشنه ( يا سروشنه ) از توابع فرغانه است . مولدش سامره مىباشد . شبلى ، 87 سال عمر كرد و در شب جمعه بيست و هفتم ماه ذى حجهء سال 334 وفات يافت .
( حاشيهء مصيبتنامه ، به نقل از نفحات الانس ، ص 288 ؛ سفينة الاولياء ، ص 39 ؛ تذكرة الاولياء ، ج 2 ، ص 135 ؛ رسالهء قشيريه ، ص 71 ؛ طبقات الصوفيه ، ص 448 و 449 )
عيسى ( ع ) : ( ص 104 )
. ابن مريم بنت عمران . . . به روايتى اولو العزم پنجم و به ديگر روايت ، سوم . در روز چهارشنبه بيست و پنجم كانون الاول سنهء ثلاث و ثلثين و ماتين