موسى ( ع ) : ( ص 112 )
. حضرت موسى ( ع ) از پيامبران اوالعزم ؛ پدرش عمران بن فاهث بن لاوى بن يعقوب و مادرش لوهان نيز از نوادگان لاوى بود . كلمهء موسى به معنى « از آب كشيده » است و اين وجه تسميه از آن جهت است كه بعد از تولد ، مادر او را در زنبيلى قيراندود نهاد و در ميان نيزار كنار رود نيل گذارد . دختر فرعون او را گرفته ، به خانه برد . پس موسى ( ع ) در خانهء فرعون پرورده گشت تا مأموريت الهى خود را به انجام رساند . مدت عمر حضرتش را 120 سال نوشتهاند .
( حواشى مصيبتنامهء عطار ، به نقل از حبيب السير ، ج 1 ، ص 81 )
شب روز كنم روزه . . . : ( ص 97 )
. بيت مذكور دوبار در متن آمده است ؛ با اختلاف مصرع اول و دوم :
1 . ص :
شب روز كنم روز شب اندر كارت * با هر كه بسازى ، شكنم بازارت
2 . ص :
شب روز كن و روز شب اندر كارش * چندانكه بگردى محرم اسراش
و در روح الارواح فى شرح اسماء الحسنى ، ص 153 به صورت ذيل ضبط شده است :
روزان و شبان بايستم بر كارت * با هر كه بسازى ، شكنم بازارت
حسين منصور : ( ص 98 )
ابو المغيت حسين ابن منصور ( متوفى 209 ه . ق ) ؛ عارف و صوفى مشهور . اصل وى از بيضاء فارس بود ؛ و ليكن در واسط و عراق نشو و نما يافت . به مسافرت و نشر عقايد خود پرداخت . بعضى او را به صوفيه منسوب كردند و برخى به تشيع منسوب نمودند . عاقبت مقتدر - خليفهء عباسى - او را به زندان كرد و بعد از محاكمه ، به سختى بكشت ؛ و گويند جسدش را بسوختند و سرش را بالاى جسر بغداد زدند .
از اوست : طاسين الازل ، قرآن القرآن و الكبريت الاحمر .
( رك . طبرى ، ج 13 ، ص 45 ؛ ابن اثير ، ج 8 ، ص 43 ؛ ابو الفدا ؛ ج 2 ، ص 70 ، طبقات الصوفيه ، ص 307 ؛ تذكرة الاولياء ، ج 2 ، ص 125 ؛ نفحات ، ص 154 )