چون حجرهء باطنت صفايى نگرفت * پر نقش و نگار گلخنى ساخته گير
چون به تن حاضر آمدى به نماز * سر به حضرت فرست و دل بگداز
رزق حق خور ، مخور غم روزى * گر تو بر دين و عقل پيروزى « 1 »
چون بيابى ز دوست خشنودى * گر بخندى رواست پر سودى « 2 »
يا احمد ! انّ فى الجنة قصرا من لولؤة فوق لؤلؤه ، و درّة فوق درة ، ليس فيها فصل « 3 » و لا وصل « 4 » . فيها الخواص . انظر اليهم [ فى كل يوم ] « 5 » ، « 6 » سبعين مره و ( اكلمهم ) « 7 » و « 8 » كلما نظرت اليهم . ازداد فى [ ملكهم « 9 » ] ، « 10 » سبعين ضعفا فاذا « 11 » تلذذ اهل الجنّه بالطعام و الشراب تلذذوا ، بذكرى « 12 » و كلامى و حديثى « 13 » .
قال : يا رب ! ( و ما ) « 14 » علامة اولئك « 15 » ؟
قال : ( هم فى الدنيا ) مسجنّون « 16 » و « 17 » ، قد سجنوا السنتهم من فضول الكلام و بطونهم من فضول الطعام .
پس مولى تعالى خطاب مستطاب « 18 » فرمود كه : اى احمد ! در مهمانسراى بهشت ، كوشكى است ( كه ) « 19 » اساس و بنياد آن ، از يك دانه مرواريد است ؛ زبر مرواريدها « 20 » نهاده ؛ و درّه فوق درّه نهاده ، بىپيوند و بىرخنه . در آن كوشك ، خاصان حضرت [ ما ] « 21 » باشند . روزى هفتاد بار ملاحظهء نظر من نمايند و به نواخت
هامش
( 1 ) . فيروزى .
( 2 ) . بر سودى .
( 3 ) . فصم .
( 4 ) . الف ، ب و ح : فصم و لا وصل ؛ ن : فصم و لا وصم .
( 5 ) . الف ، ب و ح : كل يوم ؛ ن : فى كل يوم .
( 6 ) . كل يوم .
( 7 ) . الف ، ب و ح : كل يوم ؛ ن : فى كل يوم .
( 8 ) . اكملهم .
( 9 ) . الف ، ب و ح : كل يوم ؛ ن : فى كل يوم .
( 10 ) . ملكه .
( 11 ) . الف ، ب و ح : و اذا .
( 12 ) . اولئك بذكرى .
( 13 ) . الف و ب : تلذذوا بكلامى و ذكرى و حديثى .
( 14 ) . س : ( و ما ) ندارد .
( 15 ) . الف و ح : ما علامة اولئك ؛ ب : ما علامات اولئك .
( 16 ) . هم فى الدنيا مسجونون .
( 17 ) . ب و ح : هم فى الدنيا مسجونون .
( 18 ) . ( مستطاب ) ندارد .
( 19 ) . س : ( كه ) ندارد .
( 20 ) . زبر مرواريدى .
( 21 ) . س : ( ما ) ندارد .