عيسى پاك را - عليه السلام - خطاب رسيد كه : « جوّع نفسك لعل قلبك يرى الله » ( روى آينهء دل را از غبار نفس به كم خوردن طعام « 1 » و شراب صافى كن ، تا دلت به ديدهء معرفت ، حق را بيند ) .
اهل تحقيق از قوله تعالى « 2 »
« أَوْ أَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدىً »
، اين معنى استنباط كردهاند ؛ و اين فايده را « 3 » اقتباس نمودهاند « 4 » : طالب نور هدى را قدم بر آتش گرسنگى و عطش بىمرادى بايد نهاد تا نور هدى جمال نمايد .
رباعى « 5 »
اى گرسنهء عشق تو [ سيران ] جهان * ترسان فراق تو دليران جهان
[ از دست سگ نفس مرا باز رهان * اى زلف تو پاى بند شيران جهان ] « 6 »
يا احمد ! أتعجّب من ثلثه عبيد :
[ عجبت ] « 7 » عبد دخل فى الصلاة و هو يعلم الى من يرفع يديه . و قدام من هو « 8 » يقوم « 9 » و هو ينعس .
و عجبت من عبدله قوت يوم من حشيش « 10 » و « 11 » و هو يهتّم لغد و عجبت من عبد لا يدرى انى راضى عنه « 12 » ، « 13 » ام ساخط و هو يضحك .
هامش
( 1 ) . به منع طعام .
( 2 ) . ندارد .
( 3 ) . ( را ) ندارد .
( 4 ) . نمودهاند كه .
( 5 ) . ( رباعى ) ندارد .
( 6 ) . بيت دوم در ( س ) نيست . در مصرع اول بيت اول ، به جاى سيران ، شيران آمده است و مصرع اول بيت دوم به جاى مصرع دوم بيت اول نوشته شده است . با توجه به نسخهء مير سيد على همدانى تصحيح شد .
( 7 ) . مير : العجب ؛ ب : عجبت .
( 8 ) . ( هو ) ندارد .
( 9 ) . الف ، ب ، ن و ح : ( يقوم ) ندارد .
( 10 ) . من الحشيش او غيره .
( 11 ) . الف ، ب ، ح و ن : « من الحشيش او غيره » .
( 12 ) . ( عنه ) ندارد .
( 13 ) . الف ، ب و ح : ساخط عليه .