حكايت « 1 »
ثابت بنانى - رحمة الله عليه - گفت « 2 » : هرگاه كه جمعى در وقت پراكندگى ، اين دعا بگويند : « اللّهم انّى اسئلك الجنّة و اعوذبك من النّار » ، فرشتگان گويند : بيچارگان غافل بودهاند « 3 » از دو كار بزرگ « 4 » : نجات « 5 » جستن از دوزخ [ و ] دركات « 6 » و رسيدن به نعيم بهشت [ و ] درجات « 7 » .
حكايت « 8 »
حسن بصرى - رحمة الله عليه - گفت « 9 » : جماعتى از صحابه را دريافتم - رضوان الله عليهم اجمعين « 10 » - كه هرگز ذكر بهشت و دوزخ بر زبان نراندند ؛ شرم « 11 » داشتند از حق تعالى كه از وى ، غير وى جويند .
حامد لعاف « 12 » - رحمة الله عليه - گفت « 13 » : « من عرف ما يطلب هان عليه ما يبذل « 14 » » ( هر كه بداند كه چه مىطلبد ، رنج طلب بر اميد يافت [ مطلوب ] « 15 » آسان شود ) . « طوبى لمن اشترى شيئا نفيسا بشىء خسيس طوبى لمن ترك لا شىء للجنه » « 16 » خنك كسى كه نفيس را بدل خسيس بخرد ، خنك كسى كه چيزى كه نبود و نماند ، عوض كند به چيزى كه باقى و پاينده بماند « 17 » .
هامش
( 1 ) . ندارد .
( 2 ) . گويد .
( 3 ) . غافل نبودهاند .
( 4 ) . از درگاه بزرگ .
( 5 ) . به نجات .
( 6 ) . دركات او .
( 7 ) . درجات او .
( 8 ) . ندارد .
( 9 ) . خواجه حسن بصرى - قدس سره - گفت كه .
( 10 ) . صحابه - رضوان الله عليهم - را دريافتم .
( 11 ) . و شرم .
( 12 ) . حامد لعاف .
( 13 ) . گويد .
( 14 ) . ما يبدّل .
( 15 ) . س : مطلوب ( ندارد ) .
( 16 ) . خنك كسى كه جوهر نفيسى بنقده خسيسى بدل كند و بخرد .
( 17 ) . مانده .