السلام و او را يا مطالعه نكردهايد كه :
( قالَ فَعَلْتُها إِذاً وَ أَنَا مِنَ الضَّالِّينَ )
« 1 » و در قصهء موسى عليه السلام نديده [ ايد ] . « 2 »
( عَفَا اللَّهُ عَنْكَ لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ )
« 3 » در حق مصطفى صلى اللّه عليه و سلم نشنيدهايد معنى معصومى « 4 » و محفوظى آنست كه انبيا معصومند . از آنكه به قصد گناه كنند . آنچه ايشان را افتد به سهو نسيان مأخوذ نباشند و بر ايشان ننويسند . و اوليا محفوظ اند از آنكه مصر « 5 » باشند و گناه بر گناه جمع نكنند . چه حالى از ايشان را توبه و عذر خواستن متعاقب گرداند و آن را از جريدهء اعمال ايشان محو گرداند . و هم بر اين نسق باشند مادام كه در عالم كون و فسادند . قيامت قايم گردد زلّات انبياء بر ايشان ننوشته باشند . و نام اوليا را به انابت محو كرده باشد . معصوم و محفوظ برانگيخته شوند ، به فضل اللّه . ديگر در بيان آنكه فرموده كه شيطان را بر بندگان سلطنت نباشد هم اينهاست كه ترا در ايشان تصرف نيست و با ايشان سخن نتوان گفت . معنى آن اين باشد كه نتوانى ايشان را متابع خود كردن ، و نكنند به وسوسه تو كارى كه زيانى در قيامت به ايشان لاحق نشود . پس آنچه مقصود شيطان است از بندگان مخلص حاصل نشود و او را بر ايشان تسلط نبود و مقصود شيطان كه ايشان را ضايع خود گرداند و به دوزخ برد و بندگان مخلص ،
( لا يَسْمَعُونَ حَسِيسَها )
« 6 » پس بر ايشان دست نيافته باشد . آخر قصه آدم عليه السلام صريح است در قرآن و بيرون آمدن از جنت و ما انسانيه الا الشيطان . و در قصه موسى و يوشع روشن است . قوله تعالى :
وَ إِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطانُ فَلا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرى مَعَ الْقَوْمِ
هامش
( 1 ) . قرآن سوره 26 ( الشعراء ) آيه 20
( 2 ) . ما برافزوديم .
( 3 ) . قرآن سوره 9 ( التوبه ) آيه 43
( 4 ) . در نسخه ( معصوم ) .
( 5 ) . در نسخه ( مضر باشد ) .
( 6 ) . قرآن سوره 21 ( الانبياء ) آيه 102