كه بيشتر دعاهاى بزرگان مستجاب مىشود و بيان الهى اشاره به اين مطلب دارد كه :
ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ
، يعنى : مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم ( 60 - غافر )
1030 / 4 اما كسى كه معرفت ندارد و تصورش بد ؛ او خوانندهء حقى كه اجابت را برايش تضمين كرده نيست ، براى اينكه او متوجه صورت مشخصى كه در ذهنش است مىباشد كه از نظر و يا خيال او و يا خيال ( و يا حال ) غير او و نظر او - و يا حصول يافتهء از مجموع - نتيجه بخش و سودمند است ، از اين روى محروم ( از اجابت ) مىشود و يا از آن بتأخير مىافتد ، و هنگامى كه امثال اين ( دعا ) ها مستجاب شود ؛ سبب آن سرّ معيّت الهى و يا جمعيت تامّى است كه براى مضطران و درماندگان حاصل است كه به آنها - به واسطهء استعدادى كه به سبب اضطرار و درماندگى حاصل است - وعدهء اجابت داده شده است ، و صاحب تصور درست حق را حاضر مىدارد و به سوى او از حيث استحضار و توجه محقق و ثابتى توجه مىكند - و اگرچه آن ( توجه ) از تمام وجوه نباشد - بلكه كافى است كه او برايش در بعضى مراتب و از حيثيت بعضى اسماء و صفات حاضر باشد ، و اين حال متوسطان از اهل الله است و آن حال محجوبان . اين سخن حضرت شيخ قدس سره بود و ما حال توجه كاملان را به زودى در جاى خودش نقل خواهيم كرد .
1031 / 4 حضرت شيخ قدس سره در تفسير گويد : درستى تصور و خوبى استحضار اثر بزرگى در اجابت دارد كه آن را پيغمبر صلى الله عليه و آله در نظر داشته و حضرت على عليه السلام را - هنگامى كه تعليم دعايش مىكرد - بر آن تشويقش مىنمود ، در آن ( دعا ) آمده :
پروردگارا ! مرا راهنمايى كن و ( از مخالفت فرمانت ) جلوگيريم كن . به او ( ع ) فرمود : به راهنمائيت ( كه از خدا مىخواهى ) هدايت طريق را يادآور و به جلوگيرى ؛ جلوگيرى سهم ( تير ) را ، پس او را به استحضار اين دو امر - در حال دعا - دستور داد .
1032 / 4 پس هركس از خوانده شده كه از او مسألت مىكند تصور درستى - در حال دعا و خواندن او - از روى انديشه و علم پيشين و يا حاضر داشته باشد - به ويژه پس از دستور دادنش به خواندن او و ملتزم شدنش مر اجابت را - بدون شك او را اجابت مىكند ، و هركس كه قصد خواندن « زيد » را بكند و غير « زيد » را حاضر دارد و به اجابت نرسد ؛ جز خودش را