فرموده : ديشب وارد شوندهاى بر من وارد شد . . . تا پايان حديث ، گويد : اين تجلّى از مقام اسم « رب » بوده و از آن تشريع و تكليف صدور مىيابد ، و مقام آن ، دو برزخ ( و يا برزخى ) بين آسمان هفتم و كرسى مىباشد كه متوسط بين مقام جبرئيلى و ميكائيلى است ، پس معقوليّت مرتبه و مقام اسم « رب » در وسط ؛ بين آنچه از صور طبيعى - مانند آسمانها و هرچه پائينتر از آنها است - كه كون و فساد مىپذيرد و بين آنچه كه نمىپذيرد مىباشد ، اگرچه از طبيعت كلى خالى نيست .
928 / 4 و اعراف « 1 » كه به نام سور ( ديوار ) ناميده شده و عبارت از نفس كرسى است ؛ مظهر اين برزخى مىباشد كه مقام اسم « رب » و تعيّن آن و عالم خواب و عالم برزخ است ، و صورى كه در آن مشاهده مىشود مظاهر حقايق مجرداند و بر آن حجاب و پرده مىباشند ، و صورت انسانى نوشتهاى است كه از مرتبه و مقام الهيّت كه مشتمل بر تمام اسماء و صفات است - و نيز از مرتبهء امكان كه مشتمل بر تمام ممكنات است - حاصل شده است ، و شريعت محمد صلى الله عليه و آله صورت تمام شرايع است ، لذا با صورت ربوبيت شريعتگذار تناسبى تمام دارد .
929 / 4 و تخت مثال مظهر مقام و مرتبهء آن است .
930 / 4 و تاج مظهر شرف سلطنت اين ربوبيت است .
931 / 4 و دو كفش مظهر اوامر و نواهى آن است .
932 / 4 و ظهر - ( پشت ) بين دو كتف - مظهر عالم غيب است و اثربخشى از آنجا است .
933 / 4 و انگشتان مظاهر حقايق اصول اسمائى هستند كه عبارت از مفاتيح غيبى براى احكام مشروع مىباشند ، و آنها مراتب پنجگانهاند كه اساس اسلام و ايمان و احكام تكليفى و نمازهاى پنجگانه بر آن مبتنى است ، و فوق آنها مفاتيح دوّميناند كه ايجاد موقوف بر آنها است ، و آنها اسماء پنجگانه الوهىاند كه عبارت از حيات و علم و اراده و قدرت و كلام
هامش
( 1 ) - مراد اسمائى است كه در حديث آمده ، مانند اعراف و تخت و دو كفش و پشت و انگشتان و غيره كه حضرت شيخ قدس سره به شرح آنها پرداخته . م