ص 20 ب 8 : آمد پديد ( د - گ - م ) ؛ چنان خواهى ( گ ) .
ص 20 ب 10 : و باغ و بستان و سرا ( م ) .
ص 20 ب 12 : راحت ور زحمت است ( گ ) ؛ زو راحت و گر زحمت است ( م ) .
ص 20 ب 13 : باطل چه باشد ( م ) .
ص 20 ب 15 : دايما در جستوجو آگاه ( م ) .
ص 20 ب 18 : خود نديد از بينوايى او تعب ( م ) .
ص 20 ب 21 : بر دل و جان ( ب - م ) .
ص 20 ب 22 : از . . . يار ( ب ) ؛ از على بشنو كه آن طاعت نكوست ( م ) .
( 21 ) ص 21 ب 1 : اطلس و كمخاب ، زربفت و قصب - در راه رب ( گ ) ؛ نيست غير از پرده در راه ( د ) ؛ نيست غير از پردهاى در ( م ) .
ص 21 ب 4 : هرچه غير از دوست آمد ( د ) ؛ غير از دوست باشد ( م ) .
ص 21 ب 6 : گر در حجاب ( م ) .
ص 21 ب 7 : كه سرى آن ( گ - م ) .
ص 21 ب 10 : بهر حق نى از براى ( ب ) .
ص 21 ب 12 : سواره با فرس ( م ) .
ص 21 ب 15 : خود بسى رفتم ( د ) .
ص 21 ب 16 : اينجا كه او آشفته است ( گ ) .
ص 21 ب 17 : درين مجلس ( گ ) .
ص 21 ب 18 : حال خلقان ( گ ) .
ص 21 ب 20 : همچو انسان ( گ - م ) .
ص 21 ب 21 : ز بهر خرج و دلق ( گ ) .
ص 21 ب 23 : چون شود نيكو چنان باشد بگو ( د ) ؛ چون شود نيكو چنان باشد نكو ( گ - م ) .
ص 21 ب 25 : از همه انعام او پستر بود ( ب ) ؛ از همه ديو و دد آمد ( گ ) .
( 22 ) ص 22 ب 2 : ترك آن كردى ( ب ) .
ص 22 ب 3 : چونكه او مقصود خالق را گذاشت ( ب ) .
ص 22 ب 6 : درد اين ( گ ) ؛ اين عجبتر ( م ) .
ص 22 ب 9 : گريهها كرد او كه تا ( م - ب ) ؛ گريههايى كرد تا بيهوش شد ( گ ) .
ص 22 ب 10 : سوى خانه شد روان گريهكنان ( ب ) .
ص 22 ب 11 : از كمال سوز درد ( ب ) ؛ در سوز و درد ( گ ) ؛ هم نگفت او چيز ( گ ) .
هم نگفت او هيچ ( ب ) .
ص 22 ب 12 : بد دل اندوهگين ( گ ) .
ص 22 ب 13 : بود مخمور و دگر ره گشت مست ( ب ) ؛ با دلى پر عشق ( م ) .
ص 22 ب 15 : سرد شد او را دل از كار جهان ( گ - م ) ؛ بود كارش دائما آه و فغان ( ب - گ ) ؛ بود كارش روز و شب زار و فغان ( م ) .
ص 22 ب 17 : در ( ب ) جاى دو مصرع عوض شده است .
اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — صفحة 143
مساهمون: شمس الدين محمد اسيرى لاهيجى
ص١٤٣