ص 17 ب 14 : از مى جام طلب سرمست ( م ) .
ص 17 ب 18 : كه در روز پسين ( گ ) .
ص 17 ب 20 : او نثار ( م ) .
ص 17 ب 23 : كه اهل شوق بود ( م ) .
( 18 ) ص 18 ب 4 : از عقب ديدم كه مىآمد - يك جوان خوبروى ( م ) .
ص 18 ب 5 : عقل حيران كاين مگر خواهد پريد ( م ) .
ص 18 ب 6 : در تعجب ما كه او را ( م ) .
ص 18 ب 7 : يار من گفتا كه بايد ايستاد - تا ببينيمش چه كارت ( ب ) .
ص 18 ب 9 : خود دوان آمد به نزد ( د - گ ) ؛ به نزديكم رسيد ( م ) ؛ ره ز ما گرداند و زان سختر دويد ( د - م ) .
ص 18 ب 12 : آخر ز كيست ( م ) ؛ آخر ز چيست ( ب ) .
ص 18 ب 13 : در تعجب ماندم زين ( د ) ؛ زود همچو برق ( م ) .
ص 18 ب 15 : بود آنجاء چشمهء آب روان ( ب - گ ) .
ص 18 ب 17 : چون رسيديم ديد او بيهوش شد - مدهوش شد ( گ ) ؛ وز شراب ( ب ) .
ص 18 ب 20 : و خاك از خود - يك آه سرد ( ب ) .
ص 18 ب 21 : گو بيان و شرح حال خود به ما ( ب ) .
ص 18 ب 23 : در ره ما خبر ( ب - م ) .
ص 18 ب 24 : نمىدانيم كاحوال تو ( د - گ ) .
ص 18 ب 25 : ساعتى آنجاى ( ب ) ؛ اينجا بدم ( م ) .
( 19 ) ص 19 ب 1 : كآن جايگاه ( گ ) .
ص 19 ب 2 : سوى گفتوگوى كفش ( د ) ؛ بر به سوى كفش ( ب ) ؛ بر بوى كفش ( گ ) بهر جستوجوى - بوى كفش ( م ) .
ص 19 ب 3 : خود چه جاى ( م ) .
ص 19 ب 4 : عذر من بپذير از بهر ( د ) .
ص 19 ب 9 : گر تو جوياى حق آن خواجه تاش ( د ) .
ص 19 ب 10 : او چنان از بهر كفشى ( ب - م ) ؛ جمله گفت ( م ) .
ص 19 ب 16 : طالبان را با دو عالم ( ب - م ) به غير يار نيست ( ب ) .
ص 19 ب 18 : طالب كن فهم اين سخن ( گ ) .
ص 19 ب 19 : اين مثال شرح حال ( گ ) .
ص 19 ب 20 : رهروان منزل تنبيهدان ( ب ) .
ص 19 ب 22 : ترك مال و عزت و جاه و جمال - كرد از بهر رضاى ( م ) .
ص 19 ب 23 : بر دل آن ( م ) ؛ اندرين هم زرد شد ( گ ) .
( 20 ) ص 20 ب 2 : عقل و شادى مىنجويند ( ب - م ) ؛ عقل چون شادى نجويد ( گ ) ؛ دردند و موج عشق ( گ ) ؛ دردند و عشق و سوز و غم ( ب - م ) .
ص 20 ب 4 : چون به عشق يار ( م ) .
ص 20 ب 5 : بزم اندر ( ب - م ) .
اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — صفحة 142
مساهمون: شمس الدين محمد اسيرى لاهيجى
ص١٤٢